அசரீரி

காதல் கதை

2012-01-08T19:20:00.000+03:00

அறுந்து போன கனவுத்துண்டுகளில்
நான்கு சம அளவானவை நின் சிரிப்புத்துண்டுகளாகும்.

மெல்லக் கோபப்படுகின்ற இன்னொரு துண்டு பின்னிரவுக்குரியது.
அது ஈரலிப்பானதும்தான்.

பூச்சட்டிக்குள் வைத்து பதியம் வைத்து சிதறிய நின்றன் புன்னகைத் துண்டுகளை வளர்த்துப்
பெரும் மரமாக்கலாமென்ற எண்ணமே என்னைச் சுற்றிச் சுற்றி வருகிறது.
நீ விரும்பும் மீமெய்க் கதைகளால்
தன்செயலெண்ணித் தவிப்பதும் தீர்ந்துற்றிங்கு

இதை விடத் தெளிவாக நீ விளங்கிக் கொள்ளும் வண்ணம்
இன்னொரு காதல் கதையும் இருக்கிறது.

உன்னுடைய தலை மயிரை எண்ணை பூசிய மயிலிறகுடன் சேர்த்து
புத்தகமொன்றுக்குள் வைத்து
அது மூன்றாம் வானம் வரை நீண்ட பிறகு
அதைப் பிடித்து ஏறி ரெண்டு பேரும் ஓடிப் போவது..

நம்மைத் துரத்தி வருகிற கடந்த காலத்தின் நான்கள்
ஏற முடியாது சுமையில் வழுக்கி விழுந்துவிடும்.

மறந்துவிடாதே கர்த்தர் எனப்படும் ஈசா எனப்படும் மெசியா
இரண்டாம் வானத்தில்தான் இருக்கிறார்.
திரும்பி வரும்போது அவரை நம் குழந்தையென்று
கூட்டி வரலாம்.

ஏய் இனியும் இப்படி லூசுக் கதைகளெல்லாம் சொல்லி
உன்னை நித்திரையாக்க இயலாது.

கடந்து போகிற வயது கொடும் பாம்பு கண்மணி
ஈரமான இரவுகளில் மயிர் கூச்செறியும் உச்சி முனையில் கண்களைக் கொத்துகிறது.

கடவுளின் முகம் அணிவதற்கு சுகமானது

2011-10-31T22:10:00.004+03:00

பிடறி நரம்புக்கு மிக நெருக்கமாக
ஒலிகளால் பின்னப்பட்ட ஒன்று நெளிந்தவண்ணமிருக்கிறது.

நேர்த்தியாகச் சிரைக்கப்பட்ட இறுதி முகத்தைக் கழற்றி விட்டு
உன்னை அணிந்து கொள்ளலாமா என்றும் யோசிக்கிறது
முகமற்றிருத்தலின் அவமானம்.

திரும்பவும் என்னையே காட்டுவதில் தோற்றுக்கொண்டிருந்த
கண்ணாடிகளை ஒவ்வொன்றாக உடைத்து வருகிறேன்.

என் போன வருசத்து முகமொன்று
மீண்டு வரத் திசை தெரியாத காட்டுக்குள்ளிருந்துகொண்டு
தத்தளிப்பது போல பாவனையுடன் நானாகக் தெரிகிறது.

அது உடைந்த துண்டொன்றுதான்.

கண்ணாடிகள் சடலங்களை மட்டுமே காட்டும்
கண்ணாடிகள் சடலங்களை மட்டுமே காட்டும்
கண்ணாடிகள்…. சடலங்கள்….

நெளிந்து கொண்டிருந்த நீ காதோரமாக
என்னைக் கொஞ்சுவது போல சொற்களாகிறாய்..

சரித்திரங்களுக்கு கடவுளாக நீ மட்டுமே இருக்க முடியுமானதாக
நம்பி ஏற்றுக் கொள்கிறேன்.

வல்லினம்
-நவம்பர் 2011-

மனப் பூனை

2011-08-06T19:38:00.003+03:00

பதுங்கியிருத்தல், பாய்ந்து ஓடுதலை எல்லாம் பூனை மறந்திருக்கவேண்டும்..
இல்லை,
படைக்கும் போது அவற்றை நான் கலக்க மறந்ததுதான் உண்மை.

அது எழுதப்படாதிருந்த சொற்கள் கொண்டு படைக்கப்பட்ட பூனை

சோர்வின் மிகையினை, அதன் தகிப்பினைக் கூட
சகித்துக்கொள்ள முடியாது நோயுறுகிறது

செயல்கள் அற்று 'அமைதி' யாயிருந்தது இறுகிய 'மௌனமாகி'விடுகிறது.

பூனையின் புண்களுக்குள்ளிருந்து புழுப்புழுவாக நெளிந்துகொண்டிருக்கிறது ஆர்வம்

அது எப்படியும் இறந்து விடும்

எழுதப்படாத சொற்களைத்தின்னவோ மனப்பிறழ்வால் அவதியுறவோ இன்னொரு பூனையைப் படைத்தலும் சாத்தியமில்லை.

செயலற்றிருத்தல்???

இனி எழுத்தோடு சங்கமிக்கலாம்
பேசாமல் பூனையைப் புதைத்த இடத்தை வணங்கத் தொடங்கலாம்

2011-05-21T11:31:00.002+03:00

அசைவுகளுக்குள் நெளிந்துகொண்டிருக்கிறது சடலம்,
பாவம் அதைப் பார்த்து துரோகி என்கிறீர்கள்

பலவாறும் உளறுவது

2011-02-27T23:20:00.004+03:00

01. இருட்டோடு இருட்டாக எழுதி முடித்துவிடுவதுதான் நல்லது
வெளிச்சமான இரவுகளால் வன்புணர்ச்சி செய்யப்படுவதில்
எனக்கென்றால் இஷ்டமில்லை,
அவற்றில் சுகமும் கிடையாது

கரன்ட் இல்லாத இரவுகளின் சுகம் அலாதியானது தெரியுமா..
அவற்றின் இருண்ட சிதிலங்களுக்குள்ளாலிருந்து மீட்டெடுக்கப்படுகின்ற நான்
இதுவரை வரையாத விளக்கொளியின் கோடுகளாலெல்லாம்
என்னை வரைந்துகொண்டிருக்கிறது.

நீ யென்பது காரிருளில் திடீரெனப் பெய்கின்ற மழையாகவும்,
நானென்பது அப்போதுதான் துவட்டி முடிந்த மழையில் நனைந்த தலைமுடியாகவும்
கவிதை கவிதையாய் எழுதி வைப்பதற்கு இது நல்லநேரமில்லைதான்.
அவ்வளவு இருட்டு

02. பைத்தியம் முற்றிவிட்ட நான்
சிலுவையிலறையப்பட்ட நான்
ஏற்கனவே சொல்லிலடைக்கப்பட்டுவிட்ட நான்
நுளம்புத்திரிப் புகையினால் விரட்டியடிக்கப்பட சதிசெய்யப்பட்ட நான்
மங்கிய விளக்கொளியில் நித்திரையினை விடிய விடியத் தேடிக்கொண்டிருக்கிற நான்
என அது நீ அறிந்துகொள்ள முடியாத வேறு பலவாகவும் வகைப்படும்.

03. முகத்தில் நேர்த்தியுடன் செதுக்கப்பட்டிருக்கிற மயிர்க்கும்பம்
கடவுளாயிருந்ததின் பின்புறம் (அது இப்போது விலைக்கு விடப்படும் பருவம்)

இருட்டின் போதையில் வேறென்ன உளறலாம் என
கற்பனை செய்துகொண்டிருக்கிறேன்
மதுக் குவளையொன்றைக் கனவுகண்டதனையும் வலிந்து எழுதாது தவிர்க்கிறேன்.

தத்துவங்களைப் போல
அரசியலைப்போல
நேர்மையும் கொலைசெய்யப்படவேண்டிய துரோகிதான்
நம்பிக்கைத் துரோகி

விடிய விடிய இருட்டிடம்
இப்படியே தூங்குவதுபோல பாசாங்கு செய்வதாகவே உத்தேசம்

நல்லாட்சி என்கிற கறுத்த ஆடும் முஸ்லிம் அரசியல் மேய்ச்சல் நிலமும் என்ற மனப்பிறழ்வில் எழுதப்படும் கதையிது.

2011-02-14T22:04:00.002+03:00

அன்பின் இணையத்தள நிர்வாகிகளுக்கு,
இங்கே என்னால் எழுதி இணைக்கப்பட்டுள்ள இதை அரசியல் பற்றிய கதையா அல்லது கட்டுரையா என்று திட்டவட்டமாகக் கூறமுடியாதிருக்கிறது.
இருந்தும் என்னைப் போன்ற சாதாரண பாமரர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் அரசியலைப் பற்றிய அபிப்பிராயம் இருக்கும் என்பதையும், அரசியல் பற்றி கருத்துக்களை வெளிப்படுத்துவதற்கும் தனது நிலைப்பாட்டைப் பின்பற்றுவதற்கும் பூரண உரிமை இருப்பதையும் மறந்து அல்லது தெரியாமல் 'அரசியல் பேசுவதற்கு அல்லது எங்களை விமர்சிப்பதற்கு உனக்கென்ன தகுதியிருக்கிறது' என்று கேள்விகேட்பது ஒரு நல்ல பண்பாக இருக்கமுடியாது.
இவ்வாறாக அரசியல் பற்றி நான் நினைப்பதையும் கருத்தாகக் கொண்டிருப்பதையும் எழுத்தாக்கிவிடுகின்ற முயற்சியில் வந்ததே இந்தப் பிரதியாகும்.
அரசியல், தேர்தல் என்றாகிவிட்ட பிறகு கருத்துச்சொல்பவரின் தகுதியைப் பார்ப்பதும் அவரை மோசமாக மதிப்பிடுவதும் வேடிக்கையாக இருக்கிறது.
அது போக திருமணம் முடிக்கவும், மற்ற மனிதனைப் பார்த்து சிரிக்கவும் வேண்டுமானால் யாருக்கும் தகுதி தேவைப்படலாம். அதையே அரசியல் என்று வரும் போது ஒவ்வொரு தனித் தனி வாக்காளனுக்கும் ஒவ்வொரு கருத்துநிலையும் அதை வெளிப்படுத்துவதற்கான சுதந்திரமும்; இருக்கும் என்பதையும் சொல்லவேண்டியிருக்கிறது. அரசியலில் பௌதீகமாக இயங்குவது மட்டும்தான் ஏற்றுக்கொள்ள முடியுமானதாகவும், தம்மைவிடவும் யாருக்கும் நேர்மையாகச் சிந்திக்க வராது என்றும் எண்ணுவது அரசியல் பற்றிச் சிந்திப்பது குத்தகைக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறதோ என்று கேட்கத் தோணுகிறது..
ஆகவேதான் கீழே இணைக்கப்படுகின்ற என்னுடைய எழுத்தினை தயவுசெய்து தங்களின் ஊடகத்தில் பிரசுரிக்குமாறு அன்புடன் வேண்டிக்கொள்கிறேன்.
இது எந்த அரசியல் கட்சியோ சிந்தனையோ சார்ந்த ஒன்றல்ல, மாறாக ஒரு பாமர சாமானிய வாக்காளனின் நிலைப்பாட்டை எழுதிப்பார்த்தது என்பதையும் உறுதியுடன் கூறிக்கொள்வதோடு ஒரு வாக்காளனாக என்னுடைய கருத்துச் சுதந்திரத்தை வெளிப்படுத்த உதவுவீர்கள் எனவும் நம்புகிறேன்.

தங்கள் உண்மையுள்ள
மு அ முஹம்மத் பதீக்

fatheek@gmail.com

நல்லாட்சி என்கிற கறுத்த ஆடும் முஸ்லிம் அரசியல் மேய்ச்சல் நிலமும் என்ற மனப்பிறழ்வில் எழுதப்படும் கதையிது.

இதில் முதற்பாகம் ‘நல்லாட்சி’ (Good Governance) எனப்படும் புதியதொரு சொற்பிரயோகம் பற்றியதாகவும், இரண்டாவது இன்றுவரைக்கும் றகுமத்தும்மாவின் தலைவர் மீதான காதல் பற்றியதாகவும் அமைகிறது.

“நாரே தக்பீர் அல்லாஹு அக்பர்” என்ற உரத்த வாக்கியத்திலிருந்து நமக்கான முகவரியை மாபெருந்தலைவன் தேடித்தந்ததிலிருந்து வரலாறு நமது கதையெனப்படுகிற அதைத் தொடங்குகிறது என ஆரம்பிப்போம்.
இலங்கையில் யுத்த நிறுத்தம் பற்றிய பேச்சுக்கள் ஆரம்பித்ததன் பிறகு நுழைந்த அரச சார்பற்ற நிறுவனங்களின் வருகையோடு வெறுமனே அரசியல் பாடநெறிகளில் ஒருபாடமாக மட்டும் இருந்த நல்லாட்சி (Good Governance) என்ற சொற்பதம் மெல்ல மெல்ல மக்களிடத்தில் பிரபலமாகத் தொடங்கியிருக்கிறது. வன்முறைக்கான பிரதியீட்டு அங்கீகாரமாக (Approved Alternative) ஜனநாயக அரசியலின் வடிவம் மாற்றம் பெற்றே பல தசாப்தங்கள் உலகில் கடந்துவிட்ட நிலையில் இடதுசாரித்தன்மை நீக்கப்பட்ட ஒரு மாற்று அரசியல் கருத்தாக இதை வளர்த்தெடுப்பதற்கான பிரயத்தனத்தையே மேற்கிலிருந்து வருகின்ற இந் நிறுவனங்களின் நல்லாட்சி பற்றிய வெளியீடுகளில் பெரும்பாலும் அவதானிக்க முடிகிறது.
இதற்கென நிறுவனமயப்பட்டு இந்தக் கருத்தியலை வளர்த்தெடுக்கின்ற அரசியல் சாராத ஜனநாயக செயற்பாட்டாளர்கள் அதிகமானவர்கள் செயற்பட்டுக்கொண்டிருப்பதையும் காணமுடிகிறது.
இங்கே நல்லாட்சி என்ற சொல் கொண்டிருக்கின்ற பொருள் விளக்கம் பற்றியோ மக்களாட்சிக்கு (Democracy) மாற்றாக அது முன்வைக்கப்படுகின்ற தர்க்கங்கள் குறித்தோ ஆராய்வதனை விடவும் அந்தச் சொல்லினை முன்வைத்து இலங்கையின் இயக்கமயப்பட்ட சிந்தனை சார்ந்த சிறு குழுக்களிடம் ஒரு உள்ளுர்க் கதை முஸ்லிம் அரசியலோடு இணைந்ததாகக் கட்டிவிடப்பட்டிருப்பது குறித்தே தேர்தல் காலம் கதைக்கத் தூண்டுகிறது.

எம்.எச.;எம.;அஷ்ரப், முஸ்லிம் தேசியம் அதற்கான அரசியல் தனித்துவம் பற்றிய ஒரு உணர்வு பூர்வமான பிரக்ஞையூட்டுதலை ஆரம்பித்தபோது ஒரு வகையான குழுவாதல் மனநிலை

( grouping mentality ) தருகின்ற கிளர்ச்சியையும், புண்களைச் சொறிகின்றது போல இன்பத்தினையும் அரசியல்மயப்படுதலுக்கான (Politicization) தகுதிகளாக நம்பி குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்படியான நேரடி அரசியல் செயற்பாட்டுக்குள் ஒரு சமூகமாக நுழையத் தொடங்கியதிலிருந்து முஸ்லிம் அரசியல் என்பதன் பாதை தேர்தல் முறைகளினூடாகப் பயணிக்கத் தொடங்குகிறது.
அதிகாரம் எப்போதும் மனித மனதினைத் தன்பக்கமே வைத்துக்கொள்ளும் என்பதிலிருந்து விதிவிலக்குப்பெறுமளவுக்கு முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகள் வானவர்களிடமிருந்து தூது வரப்பெற்றவர்கள் என்பது போன்ற புனைவுகள் மெல்ல மெல்ல அவிழத் தொடங்கியதே முஸ்லிம் சிவில் எதிர்ப்பரசியல் சிந்தனைகள் முன்வைக்கப்பட்ட காலம் எனலாம்.
முஸ்லிம் மாகாணத்துக்கான அழுத்தங்களைக் கொடுப்பதற்கான சிவில் அழுத்தங்கள் இளைஞர்களினாலும் இஸ்லாமிய இயக்கங்களின் சிந்தனை கொண்டவர்களினாலும் குழுக்கள் குழுக்களாக அரசியல் சிந்தனை கொண்ட மாணவர்களினாலும் முஸ்லிம் அரசியல் வாதிகளின் போதாமையின் மீது சமூக மாற்ற நோக்கத்திலாக இத்தகைய அழுத்தங்கள் கொடுக்கப்படுகின்றன.
அதிலிருந்து இலங்கை முஸ்லிம்களுக்கான அரசியல் கோரிக்கைகள் ஒரு அரசியல் அலகினைக் கோருவதாக அஷ்ரபினால் மீண்டும் புதுப்பதிப்புப் பெறுகின்றன.
அதிலிருந்து மேலும் பல முரண் கருத்தியல்கள், முஸ்லிம்களுக்கான அரசியல் தீர்வுத்திட்டமாக பல அரசியல் சார்ந்த சாராத தரப்பினரிடமிருந்து வெளிவரத் தொடங்கின.
தென்கிழக்குப் பல்கலைக் கழகம் முஸ்லிம் தேசம் என்பதைப் பிரகடனம் செய்கிறது.விக்டர் எனப்படுகிறவர் (இவர் முஸ்லிம் தேசம் என்ற சொல்லாடலைப் போலவே இன்னமும் விபரமோ முகவரியோ அறியப்படாதவர் ) அந்த நிழல் முஸ்லிம் தேசத்திற்குள் நுழைந்து ஆய்வொன்றினை வெளியிடுகிறார்.
அதற்குள் முஸ்லிம்களுக்கான சமஷ்டி அதிகாரப் பகிர்வு பற்றி இன்னொருவரின் விதந்துரை உரைக்கப்படுகிறது.
அவ்வாறே உள்ளேயும் முஸ்லிம் அரசியல் கருத்தியல் எல்லாவற்றுக்கும் தனிக்காட்டு ராஜாவாகவிருந்த அஷ்ரபின் மரணம் அதன் பிறகான கட்சி உருவாக்கங்களும், நாட்டில் பேச்சுவார்த்தை என நடாத்தப்பட்ட அரசியல் முன்னெடுப்புகளில் முஸ்லிம் பிரதிநிதித்துவம் தனக்கான பிரதிநிதித்துவம் செய்தல் (Representing) என்பதை ஒரு வீதமேனும் செய்யாமை எனப் பல நிகழ்வுகளும் அவற்றின் அதே காலங்களில் நடந்த அத்துமீறிய படுகொலைகளும் இனஒடுக்குமுறைகளும் என ஒரு ஒற்றைக் கருத்தியலினூடாக பல் கலாசார மனிதக் குழுவுக்கான குரல் ஒலித்துவிட முடியாமையினையே வெளிப்படுத்தன.
அத்தோடு முஸ்லிம் அரசியல் அல்லது இலங்கை முஸ்லிம்களுக்கான தீர்வு என்பதிலும் பல்வேறு வகையான கருத்தியல்கள் முன்வைக்கப்பட ஆரம்பிக்கின்றன.
இவை தான் சார்ந்த குழுவை வளர்த்தெடுப்பதற்கானதாக, பாரம்பரிய முஸ்லிம் கட்சியை எதிர்க்கின்றதாகதாக இயங்கத்தொடங்குகின்றன.
அதைவிட இலங்கை அரசியல் பற்றிய அறிவாழமிக்க (Intellectually) கருத்தியல்களை காலத்துக்குக்காலம் கூறிவந்த வெளிநாட்டிலிருந்து வந்த இஸ்லாமிய இயக்கங்களும் தங்கள் பாட்டுக்கு எந்த அரசியல் கட்சியும் சாராத சமூக நலனில் சாய்வுகொண்டும் தமது பாடத்திட்டப் (Syllabus) புத்தகங்களுக்கு நேர்மையாகவும் அரசியல் கருத்தியலினை முஸ்லிம்களிடம் பரப்பத்தொடங்கின.
இதை ஒற்றுமையின்மை என்ற அதிகாரத் தொனியில் பார்த்துவிடுவதை விட ஒரு ஒற்றை வட்டத்துக்குள் அடக்கிவைக்கப்பட ஒண்ணாது திணறும் சமூகத்தின் ஏனைய ஆன்மாக்களின் வெளிவருகை என்பதாகப் பார்ப்பது புதிதாகவிருக்கும் என நம்புகிறேன்.

இத்தகைய கருத்தியல்களுக்குப் பிறகும் அரசியல் தீர்வு என்பதாகப் பேசப்பட்ட சொற்பதமும் அதன் தேவையும் அதற்கான உக்கிரமும் உள்ளுர வளர்ச்சியடைந்துகொண்டே வந்தது என்பதும், அதிகமான அரசியல் கருத்தியல்கள் பிரபாகரன் இறந்துவிட்டதற்குப் பிந்திய இன்றுவரைக்கும்; நம்மிடையே எந்தவொரு நிதானிப்போ, மீள்பரிசீலனையோ (Reconciliation) இன்றி அதே பாணியில் உருவாகிக்கொண்டிருக்கிறதுமே அரசியல் செயற்பாட்டைத் தீர்மானிக்கின்ற கருத்தியலின் சூழல் பற்றிய அறிவின் போதாமையினைத் தெளிவுபடுத்திக்கொண்டிருக்கிறது எனலாம்.
இப்படியானதொரு எளிய சுருக்கமாக முஸ்லிம் அரசியல் என்ற சொல்முறை வளர்ச்சியiனையும் அதன் பெயரிலான வளர்ச்சியடையாத அல்லது அதனை நோக்கி இயங்காத வெறும் நிகழ்ச்சி நிரலுக்குள் சுருங்கிப்போன தூரநோக்கற்ற (non vision) அரசியல் அன்றாடங்காய்ச்சி நிலையையும் கருதிக்கொள்வோமாக இருந்தால் மிக எளிதாக இப்போது நல்லாட்சி என்ற புதிய சொல்லின் சலனத்தினைப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.
எனக்கென்றால் அது ஒரு பரந்த புல்வெளியில் மேய்ந்து கொண்டிருக்கும் மாட்டுக்கூட்டத்துக்குள் தவறி நுழைந்து தன்பாட்டில் சுதாகரித்து வெளிவந்து விட விருப்பமில்லாமல் மேய்ந்துகொண்டிருக்கும் கறுத்த ஆட்டுக் குட்டியொன்று போல இந்த சொல்லின் சலனம் வெளிப்படத் தொடங்கியிருக்கிறதாகவே எண்ணத்தோன்றுகிறது.
அல்லது முஸ்லிம் சமூகம், முஸ்லிம் தனித்துவ அரசியல் போன்றவற்றை ஒரு மனப்பிறழ்வுக்குள்ளானவரின் புண்ணைப் போல வியாக்கியானம் தந்துகொண்டு அதைச் சொறிந்து சொறிந்தே ஒரு சிறு குழுமத்தின் சமுக வாழ்வுக்கு சுகம் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறதாக உள்ளுர்த் தேர்தல் வரைக்குமான சப்பை அரசியலாக காட்டப்படும் இந்தச் சொல்லினைப் பார்க்க வைக்கிறது.
நல்லதன் மீதிருக்கின்ற ஒரு வகையான நேர்த் தன்மைகொண்ட சமுகப் பொதுப்புத்தியினை (Positively definable predetermined mentality) இத்தகைய குழுக்கள் தமது ஏணிகளாகப் பயன்படுத்த விழைந்தருக்கின்றன என்பதையும் துணிந்து கூறலாம்.
இப்படி இதனைப் பார்க்கத் தொடங்கும் போது இதுவொரு முஸ்லிம் அரசியலுக்குள் தொடராக மேய்ந்துகொண்டிருக்கும் மாடுகளிலிருந்து உருவிலும் நிறத்திலும் மொழிச்சலிலும் வித்தியாசம் கொண்டிருப்பதைப் போலவே உருவத்தில் வடிவமைக்கப்பட்டிருப்பதை அவதானிக்கலாம்.
ஆனால் உருவேற்றுவதற்குப் பயன்படுத்துகின்ற கோஷம் மற்றும் உணர்ச்சிபூர்வப் பேச்சுக்களில் தனித்துவமாகக் கேட்கும் சத்தங்கள், உயிரை மாய்ததுத் தீக்குளிக்கவும் தன்னுடலைப் புனிதமாக அர்ப்பணிக்குமளவு தொண்டர் வட்டம், மூளைச் சலவை செய்யப்பட்ட மாணவர் குழு என எல்லாமே எல்லாக் குறைக் கருத்தியல்களைப் போலவும் (சொல்ல மறந்து விட்டேன், முஸ்லிம் மார்க்சியம் கூட பேசிப் பார்த்தார்கள், முடியவில்லை) அஷ்ரபிலிருந்தே திரும்பத் திரும்ப ஆரம்பிப்பதானது பிரச்சாரங்களில் மயங்கி எல்லாவற்றிலுமிருந்தும் விலகிய ஒரு கருத்தியலாக இந்த நல்லாட்சி என்பதை வேறுபடுத்திப் பார்க்கும் ஆர்வத்தினைத் தடுத்துவிடுகிறது.
இருந்தாலும் உள்ளுர் மட்டத்தில் இதன் முன்வைப்பு முறைமையிலும் அதன் பின்னால் தெளிவாகப் புலப்படுகின்ற ஒரு வகையான அறம் சார்ந்த அதிகாரத் தோரணையிலும் ( Moral Force) அழகிய முன்மாதிரி போன்ற தூய்மைவாத வசனங்களுக்குள்ளும் இதுவரை அறிமுகமில்லாததொரு தூய்மைவாத வன்முறையொன்றுக்கான வித்துக்கள் மறைந்திருப்பதாகவே அச்சந்தருகிறது.
அதாவது தூய்மையற்ற அல்லது புனிதமற்றவர்களாக விவாதிக்கப்படும் எல்லா மற்றத்தரப்புக்களும் புனிதம், தூய்மை போன்ற அறச்சிக்கல்களினால் அரசியலிலிருக்கத் தகுதியில்லாதன போன்ற சாடுதல்களால் அரசியல் அதிகாரத்தினால் கள நீக்கம் செய்யப்பட்டு இதுவரை நிகழ்ந்திராத நிழல் வன்முறைக்குள்ளாக்கப்படப் போகின்ற அபாயத்தைத்தான் மறைமுகமாகச் சொல்லிக்கொண்டிருக்கின்றன.
அன்றாடங்காய்ச்சி அரசியல் நிகழ்வுகளை விட்டுவிடுவோம்.

நல்லாட்சி என்ற சொல்லின் மீதான ஆரம்பமான கேள்விகளுக்குள் மட்டும் நுழைந்து பார்க்க முடியும் எனக் கருதுகிறேன்.
ஆஹ்..... இப்போதுதான் இன்னொரு நினைப்பு வருகிறது. அதாவது மிக நீண்ட காலமாக இயங்கி வந்த ஜமாஅதே இஸ்லாமியும் தேர்தலில் குதிக்கிறார்களாம்.
அதாவது முப்பது நாற்பது வருடங்களாக வளர்த்தெடுத்த ஒரு கருத்தியலின் அரசியல் வடிவத்தினைத் தேர்தலில் விட்டுப் பரீட்சித்துப் பார்க்கின்ற முயற்சியாகவே இதைக் கருத முடியும். இங்கே இத்தனைகாலத்துக்குப்பிறகு பரீட்சித்துப்பார்க்க முடிவெடுத்திருப்பதே பாராட்டுக்குரியதே.
முஸ்லிம் அரசியல் என்பதில் மேய்ந்த மேலே சொன்ன Intellectual கருத்தியல்களில் ஜமாஅதே இஸ்லாமியும் ஒன்று என்பது குறிப்பிட வேண்டியது.
இப்போது வரும் முதலாவது கேள்வி
நல்லாட்சி என மொழியப்படும் சொல்லுக்கு கொடுக்கப்படுகின்ற விளக்கம் என்பதும் அது முஸ்லிம் தனித்துவ அரசியலில் எவ்வாறு ஒரு தீர்வுத்திட்டமாக முன்வைப்பதற்கான பொருத்தப்பாடுகளைக் கொண்டிருக்கிறது என்பதுமாகும்.
அதாவது நல்லாட்சி என்ற ஜனநாயகச் சாய்வுகொண்ட ஒரு கோபரேட் கருத்தியலை அதுவும் இலங்கையில் சிறுபான்மையாக வாழும் முஸ்லிம்களிடத்தில் ‘இயக்கம்’ என்ற ஒரு தோல்வியுற்றுத் திரும்பிக்கொண்டிருக்கின்ற முகமூடியுடன் (Mask) அதே முஸ்லிம்களுக்கான தீர்வாக, முஸ்லிம் அரசியல் அடையாளத்துக்கான புதிய முகவரியாக (New Address) சொல்ல வருவதும் வெறும் அரசியல் தடித்தனம் என்றுதானே சொல்லிவிட்டுப் போகவேண்டியிருக்கிறது.

‘வளர்ச்சியடையத் தொடங்கிய’ என்பதற்குக்கூட பொருந்தாத வெறுமனே சொல்ல ஆரம்பிக்கப்பட்ட புதிய வடிவத்திலான சொல்லாக மட்டுமே முஸ்லிம் ஊர் ஒன்றுக்குள் குப்புறவே படுக்கும் பபாவை (சிறு குழந்தை) முஸ்லிம் சமூகத்தினைக் கட்டியாளப்போகின்ற கருத்தியலாகவும் இதுவரையிருந்த எல்லாவற்றிலும் மேலான மிகச்சரியான அரசியல் தீர்வாகவும் வலிந்து திணிப்பது இதுவரைகால சிறுபான்மை அரசியலையே இழிவுபடுத்தும் செயலாகாதா?? என்பதாகும்.
மற்றது பிரபாகரனின் இறப்பு அறிவிக்கப்பட்ட நாளிலிருந்து இன்றுவரையான முற்று முமுதான அரசியல், சிவில், கலாசார மாற்றங்களை ஒரு தீவிர வேகத்துடன் எல்லா சமூகங்களும் எதிர்நோக்கியிருப்பதும், ஏற்கனவே பிரச்சினைகளாகப் பேசப்பட்ட வாழ்வியலில் தலைகீழாக மாற்றங்கள் நிகழ்ந்துகொண்டிருப்பதும், சமூகவியல் கூறுகளான கலாசாரம், பாலியல், சிவில் சட்டம் போன்றவற்றில் மனித வாழ்வும் தேவைகளும் கிளை பிரிந்திருப்பதும், அதே நேரம் தனிமனித சுதந்திரம், எழுத்து/ஊடக உரிமை மற்றும் ஜனநாயக விழுமியங்களுக்கான இடம் இன்னமும் நெருங்கக் கடினமாக பாரிய இடைவெளிகளையே விட்டுக்கொண்டிருப்பதுமான பெயரிடத் தெரியாத சூழலில் இவற்றை உட்செரித்த புதிய சிந்தனை முகாமாக நல்லாட்சி என்ற கருத்தியல் தனது இயக்கத்தினை (Motion) தொடங்கியிருக்கிறதா?? என்ற கேள்வியும் அரித்துக்கொண்டேயிருக்கிறது.
இவை வெறுமனே ‘நல்ல’ ‘தூய்மையான’ ‘கறைபடியாத’ போன்ற மயக்கந்தரும் பொதுப்புத்திகளைக் கட்டமைக்கும் சொற்பதங்களினால் கவனமாக இருட்டடிப்புச் செய்யப்படுவதாகவும் அவதானிக்க இடமிருக்கிறது.
அரசியலே இருப்பும் வாழ்வுமென ஓதி ஊதப்பட்ட சமூகம் என்பதாலும் அத்தகைய மனநிலையிலிருந்து மாறிவிடாதிருக்கும் கவனத்தோடு தேர்தலைப் பயன்படுத்தி ஒவ்வொரு முறையும் எல்லோராலும் உருவேற்றப்படுவதுமே நமது துயரமான தலைவிதியாக இருந்துகொண்டிருக்கிறது.
ஜனநாயகத்தின் அச்சாணியாகவிருந்து இறந்துபோன தேர்தல் வாக்களிப்பு முறைக்குள் தன்னுடைய பலத்தினைக் காட்டிவிடுகின்ற வக்கிரமான பாசிசத்தின் உடல் புதைந்துபோயிருக்கிறதும், அவற்றைச் சுற்றியே கருத்தியல்கள் பின்னப்படுவதும், அதை வெட்கமின்றி சந்தைப்படுத்துவதையெல்லாம் பெரிய புரட்சிகளாக எண்ணிக்கொள்வதும் அரசியலின் அதி இழிந்த நிலையாகத்தான் கணிக்கப்பட வேண்டியவை.
இத்தகைய தத்துவச்சிகலோடுதான் முஸ்லிம் அரசியல் அடையாளத்தைச் சுமந்திருப்பதாகக் கூறப்படும் நானுட்பட்ட சமூகம் ஒரு உள்ளுர்த் தேர்தலை எதிர்நோக்கியிருக்கிறோம்.

இங்கே என்னுடைய மனம் பிறழத் தொடங்கும்.

“ நாரே தக்பீர் அல்லாஹு அக்பர் “
“ இது நமது விடியலுக்கான பயணம் “.

இவற்றிலிருந்து பிறந்த இன்னொரு மனதிலிருந்து இப்போது ஒரு கதை சொல்லப்போகிறேன்.

இதுவொரு காதல் ததை.
தலைவரைக் காதலித்த கதை.
இன்னமும் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் ஒரு காதலின் கதை.

தலைவர் இறந்துவிட்டார் என்ற செய்தி முண்ணாண் வரை எவ்வாறு ஆழச்சென்று தேடி கண்ணீர்த்துளிகளை பனிக்கச்செய்ததோ,
உடலின் எல்லா மூட்டுக்களையும் ஒருதரம் எவ்வாறு உலுக்கிப்பார்த்ததோ,
இன்றுவரைக்கும் தலைவர் என்ற இடத்தினை எவ்வாறு வேறு யாருக்கும் தர மனம் மறுக்கிறதோ
அந்தத் துளித் துளிக் காதல்களில் மொத்த வடிவமாக தெருக்களில் திரிந்துகொண்டிருப்பவள்தான் றகுமத்தும்மா.
ஒரு நான்கைந்து நாளுக்கு முதல் கண்டபோதும் அதே வேகமான நடை.
“என்ன றகுமத்து? எங்கபோறாய்?”
“வெள்ளத்துக்கு அரிசி குடுக்காகளாண்டா மன பள்ளியில.. அதான் பாக்கப் போறன்..
அவருதான் டெலிகொப்டர்ல வர நேரமி;ல்லையாம் எண்டு குடுத்தனுப்பினயாம்...
வாரமாசம் வந்து கலியாணத்தையும் முடிச்சி என்ன கூட்டிட்டே போறயாம்...

கட்டில் செய்ய வாசல்ல தேக்க மரமிலுவா நாட்டச்செல்லி நான் நாட்டின..
இந்தப் பல்லும் செரியில்லயெண்டு தங்கப்பல்லுக் கட்டச் செல்லிரிக்காரு...
வாரமாசம் வந்து கலியாணத்தையும் முடிச்சி என்ன கூட்டிட்டே போறதானாம்
மதுரோண்டியில செல்லி வெச்சிரிக்கன் அரைக்கயும் வேணுன்டா மன..
எண்ட அசரபுட போட்டோ பாத்தயா மன நீ??
கோட்டுப் போட்டு சந்திரிக்காவோட நிண்டு எடுத்தயாமெண்டு எனக்கு கடிதத்தோ வெச்சி அனுப்பிருந்தாரு.”

றகுமத்து அப்படியே இன்னமும் அஷ்ரப் கூட்டிட்டுப்போக வருவார் என்ற அபத்தமான காதலுடன் அஷ்ரப் இறந்துவிட்ட செய்தியையும் மனப்பிறழ்விலிருந்து வரும் உளறலாக நம்பி நடந்துகொண்டேயிருக்கிறாள்.
இருக்கிறவர்கள் அஷ்ரபின் பெயரையும் அவருடனான அனுபவத்தையும் பெருமிதமாகச் சொல்லி வாழ்க்கையை ஓட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
இல்லாதவர்கள் அவருடைய பெயராலும் அவருக்கு மாற்றான கருத்தியல்களாலும் காலத்தைக் கடத்துகிறார்கள்.
முஸ்லிம் அரசியல் அடையாளம் என்ற வார்த்தை அஷ்ரபிலிருந்தே ஒரு திரண்ட சக்தியாக அரசியல் முறைமைக்குள் நுழையத் தொடங்கியதாலும் அது மட்டுமே இன்று வரை வடிவமாற்றங்களுடனும் மொழிப் பிறழ்வுகளுடனும் தொடர்ந்துகொண்டிருப்பதாலுமே இதை அஷ்ரபில் தொடங்கி அஷ்ரபில் முடிக்கவேண்டியாயிற்று.
வேறென்ன செய்யமுடியும் இனி அரசியலை என்பது சுபகு வரை தூங்காது இதை எழுதிய எனக்குள் விரக்தியாக மாறி தலையைப் பிய்த்துக்கொள்கிறேன்.
எல்லோரும் பைத்தியம்போல தெரியத் தொடங்குகிறார்கள்.
‘அஷ்ரப் வருவார்.’
கை கால்களில் ஒரு கீறல் கூட இல்லாமல் ஓரத்துத் தலைமுடியும் தாடியும் முழுக்க வெள்ளையாகி
அதே மஞ்சள் கோட் அணிந்து அஷ்ரப் வருவார்.
“இது எமக்கான விடியலைநோக்கிய பயணம்;” என்று பேசத்தொடங்குவார்.

பாவம் உங்களுக்கு எனது அரசியல் புரியாமல் முழிக்கிறீர்கள் :)

அஷ்ரபிலிருந்து தொடங்கிய அத்தனையையும் நிற்பாட்டிப் பார்க்கலாம்,

சிலநேரம் அதற்காகத்தான் அவர் இன்னமும் வராமல் காத்திருக்கிறாரோ என்னமோ...

நானும் அஷ்ரபை/ மாபெருந் தலைவனைக் காதலிக்கத் தொடங்கியிருக்கிறேன் இப்போது..

காதலால் மட்டும்தான் நம்பிக்கையோடு காத்திருக்க முடியும்.

றகுமத்தைப் பைத்தியம் என்பது போல என்னையும் பைத்தியம் என்றே அழையுங்கள்.

நான் தலைவருக்காகக் காத்திருக்கத் தொடங்குகிறேன்.

சுபஹுக்குப் போகும் நேரம் விழுந்த மழைத்தூரலுடன் “ நான் எனும் நீ “ யையும் “மரத்துக்கென்ன நிழலின்” சில வரிகளையும் நினைவுகளாகக் கரைத்துவிட்டேன்.

இன்னேரம் அவர் இப்படி ஏராளமாக எழுதி வைத்திருப்பார்,

.........................................................................................................................................................................................

மழையைப் பற்றி உளறுவதாக எண்ணி உன்னால் கைவிடப்பட்ட பிறகு

2011-01-05T23:19:00.005+03:00

மழை தூறிக்கொண்டிருக்கிற இருள் உறைந்துபோய்க் கிடக்கிற
வானத்தில் இன்னும் நட்சத்திரங்கள் சில நம்பிக்கையோடு காத்திருக்கிற புதிய நாளாகிப்போனதை
அச்சத்தோடு எதிர்கொள்கிறேன்.
அச்சம் என்பது மழை உரப்பது அல்லது தூறாமல் விடுவது என்பதுதானா உனக்கு,
மிஞ்சிப் போனால் வீட்டு வராந்தை வரை வெள்ளம் ஏறுவது??

போடி மக்கு..
மழையின் நிறம் பற்றி அறியாமலா ஒவ்வொருநாளும் திட்டு வாங்கிக் கொண்டு நனைவதாகச் சொல்லுகிறாய்.
நீ எத்தி விளையாடும் தூறலிலிருந்து பிரியும் வானத்து நிறங்களை
உறிஞ்சியெடுத்ததைத்தான் முத்தம் முத்தமென்று அடிக்கடி புலம்புகிறதோ உனது புறங்கை
அதுவல்ல இது

இது சத்தில்லாத நாட்களைப் பற்றியது, அவற்றுக்கு வண்ணம் பூசுவது பற்றியது
இறப்பின் கட்டியமாக இரட்டை நிறங்களோடு சாய்ந்து போகும்
பொழுதுகள் ஆரம்பமாகவும் முடிவாகவும் விதிக்கப்பட்ட ஏழை நாட்களைப் பற்றியது.
அதில் ஒன்று வெண்மை
(Frida வின் இடுப்பு முறிவு குணமாகிய போது
அவளால் வண்ணமாக தீட்டி முடிக்கப்பட்ட ஓவியமாக அது கழற்றியெடுக்கப்பட்டது,)
மற்றையது இருட்டு நிறம்
என்னுடைய அணியத் தேவையில்லாது போன பனிக்காலத்து அங்கியை நினைவுறுத்துகிறது.
நாளை மிகவும் சிறிய ஓவியமேயாதலால்
இப்போது தொடங்கினாலும் போதும்.
கொஞ்ச மழையின் நிறத்தாலேயே நிரப்பிவிடலாம்.
பசி மிகுதியால் நாட்கள் பாதியில் முறிந்துவிடும் அபாயமிருக்கிறது

( Frida and Leon Trotsky begin an affair, which forces the married Trotsky to leave the safety of his home. - Wikipedia)

சும்மா இருக்கும் நாட்களில் எழுதிப் பழகுதல்

2010-10-09T15:35:00.004+03:00

நான் கவிதையெழுதப் போவதில்லை
நான் கவிதையே எழுதப் போவதில்லை
நான் கவிதையென்று எதையும் எழுதப் போவதில்லை

சூழ்ந்திருக்கும் வாழ்வின் மீது சற்று முன் அடித்த ரூம் ஸ்பிரேயின் வாசம்
வந்து அப்பிக்கொள்கிறது
மகிழ்ச்சி

நீண்ட மௌனத்துக்குப் பிறகான வார்த்தைகளென்றிருந்தவை
அர்த்தங்களில் கோட்டை விடுகின்றன

முடிவெடுக்கப்பட்ட அர்த்தங்களை இழப்பதே
வாழ்வாகுவதற்கான அடிப்படையென்றாகியது
துக்கம்

i do apologize for complaining

கார்ப்பட்டில் சிந்திவிடுகிற தேநீரின் மண்டியினை உடனேயே சுத்தப்படுத்திவிட வேண்டும்

இல்லை காலநிலைக்கு அடிமையாகி போர்வைக்குள்ளேயே மூழ்கி
நீண்ட காலங்களுக்கு இறந்து கிடக்க வேண்டும்

காத்துக்கொண்டிருத்தலின் நாட்களை இப்படியே ஒவ்வொன்றாகக் கடத்த முடியும்

போய்ச் சேரவேண்டிய இடம் - வாழ்வு
இருந்து வருகிற இடம் - வாழ்வு

தூக்கம் கலைந்து பார்க்கும் போது சிந்திய மண்டி என்பது அழியாத கறையென மாறியிருக்கும்

மரணங்களை எழுதுதல் (கவிதையொன்றை வடிவமைத்தல்)

2010-09-06T08:27:00.013+03:00

என்னை நிராகரித்து விட்ட இரவொன்றின் விளிம்பில் நின்று கொண்டிருக்கிறேன்.
அது இயலாமையின் விளிம்புமாதலால் கவிதையொன்றினை வடிவமைப்பது மட்டுமே இப்போது சாத்தியம்.

மூச்சினை இழுப்பதற்கும் விட்டுவிடுவதற்குமிடையில்
மரணம் விதிக்கப்பட்டிருக்கிறதாம்.
ஹா..ஹா..ஹா...

எல்லாமே மரணமும் பின் புத்துயிர்ப்புமாகவே சுழலும் உலகத்தில் காலில்லாத உயிரிகள் கதையளந்துகொண்டிருக்கின்றன.

இது கவிதையற்ற வேறெதுவுமாக வடிவமைந்து விடக்கூடாதாவென்னும்
ஏக்கம் என்னை பதற்றப்படுத்திக்கொண்டிருக்கிறது.

மனம் அடிக்கடி Cool என்கிறது.

மரணங்கள் எனக்குள் பல எதிர்வினைகளை ஆற்றும்

கொலைகள், குண்டு வெடிப்புக்கள் வேறு வகையில் எனக்குள் நடுக்கந்தரும்.

I count myself too innocent என்று சொல்வதில் நான் தயங்குவது கிடையாது.
அது ஆளுமையற்றதும் கிடையாது என்று நம்புகிறேன்.

நிராகரிக்கின்ற இரவுகளைப் பழிவாங்கும் எனது புதிய உத்திதான்
இவ்வாறு கவிதைகளை வடிவமைக்கத் தொடங்குவது.
இதோ..இதை எழுதி முடிக்கின்ற போதும் கூட
நேற்றைய அந்த மரணச் செய்தி ஒரு நல்ல பகிர்வாக மரணித்திருக்கிறது.

இரவோ அடையாளமேயின்றி அழிந்து போகிறது.

இன்னொரு நாள், இன்னொரு காலை, இன்னொரு நான்

2010-08-22T23:55:00.007+03:00

எழுதப்படாத வார்த்தைகளென்று
மிச்சமிருப்பதாகக் கருதுவதெல்லாம்
ஒரு கோப்பை நிரம்ப உனது மௌனமும்
உன்னனுடையதும் என்னுடையதுமான இரண்டு துண்டுக் காதலும்தான்,

வாழ்க்கை அல்லது பசி எனப்படுகிற அது வரும்வரை அவை பழுதாகிவிடாமல்
பிரிட்ஜ்ஜில் வைத்திருக்கிறேன் :o

என்னுடைய பைத்தியத்தைக் காதலிப்பது பற்றி உனக்குப்பல ஆட்சேபனைகள் இருக்க முடியும்

உன்மீது விருப்பம் வந்ததும் கூட அந்தப் பைத்தியங்களிலொன்றின் தூண்டல்தானென்றால் நீ நம்பவா போகிறாய்.
திரும்பத் திரும்ப செத்துப் போன கவிதைகளில்தான் குறியாயிருக்கிறாய்.

குறியைக் கொன்றுவிடுவதிலிருந்துதான் உனக்கும் எனக்குமிடையில் அடைபட்டிருக்கும்
புன்னகைத் துண்டுகள் விடுதலைபெறும் / பறந்து வானத்துக்குப் போகும்
என்பதை நீ தெரிந்திருந்தும் கவிதைகளைப் பற்றித்தான் திரும்பத் திரும்ப செய்தியனுப்புகிறாய் பச்சைக்கிளி.

எல்லா மாதிரியும் எழுதிப்பார்க்கிறேன்தான்
ஒரு பின்னணி இசையுடன் உன்னை impress பண்ணுவதாக ஒருமாதிரியும் எழுதவருகுதில்லை.

என்னுடைய இவ்வளவு அவதிக்குப் பிறகும் உனக்குக் கவிதைதான் வேண்டுமென்றால்,
பிறகு பார்த்துக் கொள்வோம்.

நான் என்கிற நிறமூட்டுதல்

2010-08-06T23:02:00.006+03:00

நான் என்பது என்னவாகவிருக்கும் என்று சிந்திப்பதில் இப்போது அலுப்பேற்பட்டுவிட்டது.

இறந்த கனவுகளுக்கான வெறும் நிறமூட்டுதலாக மாறிப்போயிருக்கிறதே நானாகும்,
இல்லாமல் வேறெந்தச் சீனவித்தையுமில்லை..

சுவாரசியமாக வரலாற்றுக்குத் திரும்புதலை நாங்கள் Rewinding Back என்று அடிக்கடி கதைத்து இன்புற்றுக்கொள்கிறோம்.

இப்போதின் நான் என்ற நிறம் பூசப்பட்ட கனவுகளின் துண்டுகளை
rewind பண்ணியும் அறிந்து கொள்ள முடியும்தான்.

அது வேதனையான அல்லது உறுத்திக்கொண்டிருக்கும் ஒரு சம்பவமாக இருக்கும்

ஆனாலும் சத்தியமாக கனவுகள் இறந்து போனவை.

விகாரமாகத் தூக்கத்தில் வந்து சிரித்து என்னைப் பயமுறுத்தும்
இரண்டு அவற்றில் முக்கியமானவை.
அதை நினைக்கும்போதுதான் இதை எழுதவே எண்ணம் வந்தது.

ஒன்று ஏழுவருடங்களுக்கு முந்தைய அந்த
நீலப் பர்தாவும் புர்காவும்.
அது அழகான கனவு.
such cute எனலாம்

மற்றையது நீண்ட கறுத்த அங்கியோடு நான் நடந்து வருவது போல
பதினொருவருடங்களுக்கு முந்திய சுகாதாரக் கொப்பியின் பின் பின்பக்கத்தில் எழுதியது.
அதில் எனது பெயரையடுத்து மூன்று பெரிய ஆங்கிலத்தின் எழுத்துக்கள் பின்னப்பட்டிருந்தன.

இப்படிப் பல கொலைகளுக்குத் தீட்டப்பட்டிருக்கிற நிறங்களே நானாகும்.

2010-06-18T02:10:00.005+03:00

என்னுடைய இந்தக் கணத்தினை எழுதிவிடுவதற்கான எந்தச் சாத்தியங்களையும் தராமலேயே இந்தப் பகல் விட்டுப் போகத் தயாராகிவிட்டது. பல்லிளித்தபடி பாதி இரவுவரை நீண்டும்
என்னை இந்த உன்மத்தத்திலிருந்து விடுபடச் செய்யும்
ஒரு செய்தியும் அதனிடமில்லை.
நேற்றிரவிலிருந்து இப்படித்தான் இருக்கிறேன் போலும்.
நினைக்கும் போது கவிதை கவிதையாய் வரும் முகத்தினாய்!
கனவில் ஒன்றேயொன்றாக நிறமெனத் தெரியுஞ்சிரிப்பினாய்!
இதை விட்டால் சொல்வதற்கு உன்னைப்பற்றி வேறேதேனும்தான் இல்லையே.
ஏன் என்னை தொந்தரவு செய்கிறாய்?
நீ அதை உணர்ந்து விட்டதாக செய்தியின் பிறகிருந்து நான் இப்படி எழுதத் தொடங்கிவிட்டேன், என்னை மீட்டெடுக்க வை, காப்பாற்று, திரும்பவும் தந்துவிடு..
வெளிச்சங்களோடு விளையாடுவதை இத்தோடாவது நிறுத்திக்கொள்.

குழந்தைகளோடு புணருதல் அல்லது கடவுள்

2010-05-29T01:49:00.006+03:00

ஆறேழுமாதமாக எதிர்பார்த்திருந்தும் வராத அந்தச் சஞ்சிகைக்கே
இது சமர்ப்பணம்

குழந்தைகளோடு புணருதல் அல்லது கடவுள்

விடுபட்டு மீளமுடியாத நீண்ட மயிர்க் கற்றைக்குள்
கடவுள் சுருட்டப்பட்டுக் கிடக்கக் காண்கிறேன்.

உயிரின் கடைசிச் சொட்டாக எறிந்து பார்த்த
மரணத்தின் வார்த்தையையும் திரும்ப விடாது
அந்த மலைக்குகை தான் விழுங்கிவிட
ஆத்திரத்தில் நான் சபித்து மலை புகைந்து மேகமாயிற்று

மயிர்க் கற்றைகள் நிரம்பி வழிகிற திரவமாக கடவுளை நிரப்பிக்கொண்டு
குழந்தைகளுக்கு ஆணுறுப்பை தடவச் சொல்லிக் கொடுக்கிற
எல்லாப் பிராணிகளும் ஓயாது புணர்ந்து
குறிமுழுக்க புண்ணாகி
தனக்கெனச் சிலையுருக்கி கடவுளாயிற்று பின்னாளில்

இப்படி தூய கடவுளாகிய நீ
நீயற்ற வேறிரண்டாகப் பெயர் பெற்றாய் பிறகு

அடிப்படைவாதம் அல்லது
வசதியாகப் புணர முடியுமான
மௌலானாவின் வாழிப்பான பின்புறம்

28/09/2009

தனக்குத்தானே பேசுதல் 0000002 : மழையில் நனைந்த பிறகு

2010-05-27T00:40:00.004+03:00

மிகவும் குறுகியதொரு இடைவெளிக்குள் நான்
இவ்வளவு கெதியாக சந்திக்கவிருப்பதை
கனவு கூட கண்டதில்லை,

என்னுடைய நிiர்வாணம் வரை நீ நுழைந்த பிறகு
தடுக்கவேண்டுமென்றிருந்த
எல்லாப் பொதுப்புத்தியையும் சுருட்டி
தோள்பைக்குள் போட்டேன்.

தலை மயிரின் நுனியிலிருந்து சொட்டச் சொட்ட முகமிறங்கிக் கொண்டிருந்த உனது குளிர் சொட்டுக்களிலிருந்து மோகத்தினை மட்டும்
அனுபவித்தேன்.

தொடை வழியே என் உள்ளாடை வரைக்கும் சில்லிட்டுக்கொண்டிருக்கிற
உன் தழுவுதலுக்குப்பிறகான ஈரம்
இதுவரை நான் அனுபவியாதது

புல் இருள் அதற்கு மேல் நான் மல்லாக்கக் கிடக்க
என்மீதே முழுக்கவும் விழுந்து தீர்ந்தாய்

மழை

உனது கடைசி முத்தம் வலது காதின் ஓரத்தை சில்லிட வைத்துக் கொண்டும்
மயிர்களைக் கூச்செறியச் செய்துகொண்டுமிருக்கிறது இன்னும்

பெயரிடத் தெரியாதது 001

2010-04-10T23:34:00.003+03:00

அறைக்குள் விரிந்த பூவின் இதழுடன் பேசிக்கொண்டிருப்பது பற்றி
தனிமையிலிருந்து எழுதியவர்களிடமிருந்து
என்னைப் பறித்தெடுக்கிறேன்.

என் பூக்களும் அறையும் நானும் வேறு..
அவர்கள் அறியாதது.

நீண்ட அமைதியும் நானும் மட்டும்
காலை ஆட்டிக்கொண்டும் பாட்டுப் படித்துக்கொண்டும்
வெயிலைப் பார்த்துக்கொண்டுமிருக்கிறோம்.

எல்லைகளை மாறிக் கடந்த புறாக்களின் தூது போல
அந்தக் காதலுக்கான செய்தி புறா இறகுடன் வந்து விழுகிறது.

சாம்பல் நிறமாகிப்போன மனம் முழுவதும் ஒரே குளிர்.

எந்த உறுதி மொழிகளும் குறுக்கறுக்காத
சுதந்திரத்துடன் வந்தடைந்த குளிர்காதலில்
உள்ளங்கால் மிதப்பதாக அல்லது மெல்லவாக பட்டுக்கொண்டிருப்பதாக
தொங்கப் போட்டபடி வானத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.

அப்போது களைத்துப்போன சூரியனின் பின்பக்கத்தாலிருந்து
என் வானத்துக்கு ஒளி பாய்ச்சப்பட்டுக்கொண்டிருந்தது.

தனக்குத்தானே பேசுதல் 0000001

2010-02-23T05:19:00.005+03:00

அரசியலைப் பற்றி எழுதாதிருத்தல் நல்லது
அல்லது அரசியலைப் பற்றி நன்றாக எழுதுவது நல்லது.

இங்கே நல்லது என்பது எனது எதிரியாக ஆகியிருக்கிறது.

உடலின் அரசியலாக புணர்வது இருக்கிறது.
அதிகாரத்தின் அரசியலாக ஆளுவது இருக்கிறது.

சமுகம் என்றால் என்ன என்று ஒரு நாள்முழுக்க சிந்தித்தபடியிருந்திருக்கிறேன்,
ரூசோவும் கால்மாக்சும் பூக்கோவும்
வசமாக ஏச்சுவாங்கிய நள்ளிரவில் அந்த நாள் முடிந்தது.

புரட்சி என்பது பற்றி ஒரு முப்பது புத்தகங்களாவது மனனம் செய்திருப்பேன். ஒரு அரசியல்காரியும் அரசியல்காரனும் மனதில் இடம்பிடிப்பதாயில்லை.

ஆதத்தின் வெட்கத்தலததிலிருந்து அரசியல் பிறப்பெடுப்பது பற்றி எழுதினால்
உம்மாவோடு வழிசல் செய்வது பற்றி எழுதுவதாக லோக்கல் அரசியல்காரன் கோபப்படுகிறான்.

தனக்கே புரிந்துகொள்ள முடியாத மாயமாக அரசியல் அவனை விழுங்கியிருக்கிறது பாவம்,

வரலாறு என்பது தலைவனை, அவனின் நல்லவைகளை எடுத்தியம்புவதாகவும் அவன் உரத்துச் சத்தமிடும் கழுதையின் குரலில்
சந்தி சந்தியாகக் கத்தியவண்ணமிருக்கிறான்.

அவித்த கொண்டைக்கடலையை உறைக்க உறைக்கத்தின்றுவிட்டு தலைவன் விடும் குசுக்கள் நல்லவையுமில்லை,
வரலாறுகள் அவற்றைப் பதிந்துவைத்துப் பிறகு சொன்னதுமில்லை.

விடிய விடிய கண் முழித்துப் போராடி உலகத்தில் புரட்சியைச் செய்யப் போவதாக கட்டியம் சொல்லுகிறான்.

இப்போது அவன் செய்யப் போவதாகச் சொல்லும் புரட்சியும் நல்லவைகளும்
எனக்கு எதிரியாயிருக்கின்றன.

மனைவி வீட்டிலிருக்க தான் உழைப்பது மார்க்கமென்றும், ஆண்குறியின் வீரியமென்றும் காதுக்குள் வாழ்வைப் படிப்பித்தான்.

பிறகு என்னைக் குப்புறக் கிடத்தி பின்வழியால் புணர்ந்துவிட்டுச்சென்ற
அதே அரசியல்காரனின் ஆண்குறியும் எதிரியாயிற்று எனக்கு.

இப்போது தேர்தலாம்......
எல்லோரும் நல்லது செய்வதற்காக போராடப்போகிறார்களாம்!!

போராட்டங்கள் பற்றிய என் எல்லாப்புத்தகங்களும் அநாதைகளாயிற்று..

மக்களுக்கு விடுதலை வேண்டித்தரப் போகிறார்களாம்,

விடுதலை பற்றிய மால்கம் எக்ஸையும் மார்டின் லூதரையும்
கக்கூசு பக்குக்குள் போட்டுவிட்டேன்.

அதன் பிறகு இப்படியாக தன்னை நம்பி வெறுமையாகியவனாக என்னையும் ஏற்றுக் கொண்டு ஆசீர்வதிக்கிறது அரசியல்...

என்னுடைய இப்போதைய நிலைமையான அதில் நான் ஒரு கால் நிலத்தில் மிகவும் உறுதியுடன் ஊன்றியிருக்க மறுகால் சைக்கில் கவுட்டுக்குள் இருக்கும்படியாக குட்வின் ஜங்சனில் பிரச்சாரங்களை மெய்மறந்து செவிமடுக்கும் உடல்?

பழைய மனம் உறுத்துவதுபோல இருக்கும் போழுதுகளில் எனக்குள்
இப்படியொரு குரல் அதிகாரம் கொண்ட பாணியில் எதிரொலிப்பது போல பிரமிக்கிறேன்,

அரசியல் கோட்பாடும் வாப்பாட கொட்டையும்,

இந்த மனம் நல்லதற்கு எதிரியாக ஆகியிருக்கிற புதிய மனம்...

( தொடர்ந்து வரலாம்....)

அதை இசை என்று சொன்னாய்

2010-02-11T02:48:00.005+03:00

உன்னை நோக்கி
தலைகீழாகப் புரண்டு கிடக்கிற மலையென
இந்தப் பயணத்தினை வைத்துக்கொள்வோம்.

பரவசத்தினையும் இன்ப உச்சத்தினையும்
என்னைக் கரைப்பான்களென எண்ணிக் கொள்

அப்படியாயின் நான் தலைகுப்புறப் புரண்டுகிடக்கிற
மலையின் உச்சிக்கு ஏறிக்கொண்டிருக்கிற அருவி

நீ விரும்புகிற விதமாய்
ஒரேயொரு கேள்வி மட்டும் உன்னைக் கேட்கலாம் போலிருக்கிறது.

இத்தனை அழுக்கிருந்தும்
எனக்கேன் இசையைக் காட்டித் தந்தாய்....

அரசியல் என்பது தாயைப் புணருவதிலிருந்து தோற்றம் பெறுகிறது.

2010-01-15T23:28:00.007+03:00

ஆதத்தின் மகன்களிருவர்
சகோதரியைப் புணர்வதற்குப் பிடித்த சண்டையில்
ஒருத்தன் மாண்டுபோனான்.
அதிலிருந்து புணருவதும் கொலை செய்வதும் இருந்தது.
அரசியல் இருக்கவில்லை.

ஆதத்தின் கொள்ளுப் பேரன்களிலொருவன்
தாயோடு புணருகையில்
தெறித்த இந்திரியம் உறைந்து கருவாடாகி
அதிலிருந்தே அரசியல் புளுப் புளுவாக நெளிந்து
வெளிவரத் தொடங்குகிறது.

வரலாற்றின்படி அரசியல் என்பது தாயைப் புணருவதிலிருந்தே
தோற்றம் பெறுகிறது.

ஹெயிட்டியில் மண்டை பிளந்த குழந்தைக்கு
துடைக்கவும் துணியற்று
வீணியோடு சேர்ந்து இரத்தம் வழிந்த வண்ணமிருக்கிறது.

கருவாட்டிலிருந்து நெளிந்த புளுக்கள்தான் அவையென்றும்
இதுதான் அபத்தமாக நிகழ்வது என்றும்
விளங்கப்படுத்துவதற்காக
விகாரமாக முகம் சிதைந்த
குழந்தையொன்றைக் கையிலேந்திக்கொண்டு
கால்மாக்ஸ் கனவில் வந்தான்.

இலங்கைக்கென்று
பலூனில் நிரப்பியனுப்பப்பட்ட ஒபாமாவின் குசு
சம காலத்தில்
தேர்தல் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

வரலாற்றின்படி அரசியல் என்பது தாயைப் புணருவதிலிருந்தே
தோற்றம் பெறுகிறது.

அதுவே இயங்கியலுமாகும்

(இந்தக் கவிதை ஹெயிட்டியில் அவதிப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிற, உலகைப் பிரிந்துவிட்ட எல்லா உயிர்களுக்குமான சமர்ப்பணம்.)

2009-12-31T05:28:00.007+03:00

உன்னை இரண்டு தேவதைகள் அலங்கரித்துக் கூட்டி வருவது போல
கனவு காண்கிறேன்.
சாயமற்ற உன் உதட்டிலிருந்து என்னைக் காணும் வரை
அந்தக் கோடு கீறப்பட்டிருக்கவில்லை.

காற்று மிகவும் மகிழ்கிறது இரண்டாம் காட்சியாகக் காட்டப்படுகிறது.

என்னை உலகத்தைவிட்டும் தூரக் கூட்டிச் சென்று நிப்பாட்டி வைத்திருக்கிற
விஷ ஜந்துக்களை ஒரே வெட்டாக வெட்டி விட்டு நான் எனது உடைவாளுடன் உன்னை நெருங்கிக் கொண்டிருப்பது
அதில் இடைவேளைக்கு முந்திய கட்டம்

இடையில் வரும் இரண்டு பாட்டுக்களில் ஒன்றில்
நீயும் நானும் நிர்வாணத்துடன் பிணைந்த படி கிடக்கிறோம்.

இடைவேளையோடு
திரையில் ஒரே கறுப்பு
கரண்ட் போய்விட்டதோ அல்லது நானாகக் கண்முழித்துவிட்டேனோ தெளிவாகத் தெரியவில்லை..

என்னை வதைக்கத் தொடங்கியிருக்கிற நீ எங்கிருக்கிறாய்.

உன்னுடைய முத்தத்தின் இசை

2009-12-25T03:26:00.006+03:00

மிகவும் மெல்லிதாக இசைக்கப்படுகிற
கிட்டாரின் இசைக்குள்ளிருந்து நீ வெளிப்படுகிறாய்.
ஒவ்வொரு நரம்பிலிருந்தும்
ஈரமான முத்தத்தின் வாசனை
துளித்துளியாக வழிந்துகொண்டிருக்கிறது.

புன்னகை நிரம்பிய வெண்உருவமாய் உன் தேவதைகள்
சுற்றியிருந்து
திரும்பத் திரும்ப கிட்டார் இசைக்கிறார்கள்.

அருவிபோல வழிந்தோடுகிற இசையென
நீ என் புன்னகைகளைக் கிளறியிழுத்துக்கொண்டு
மலையுச்சியிலிருந்து
திரும்பத் திரும்ப விழுந்த படியிருக்கிறாய்.

இறுகப்பற்றியிருக்கும்
பனி உறைவுகளுக்குள் சிக்கிக் கிடக்கிற
உலகத்தின் வக்கிரம் எல்லாம் கரைந்துவிடும் படி
அதிகாலை வெளிச்சம்
உன்னிலிருந்து மெல்லப் படரத் தொடங்குகிறது.

மெல்லிய இசையென
ஊடுருவிப்பாய்ந்து என் அருவியோடு கலக்கிறது காதல்.

பனி

2009-12-19T05:15:00.008+03:00

முதலில் குண்டு மணிகள் போல
விழத்தொடங்கிய போது
நான் அலட்டிக் கொள்ளவில்லை.

பிறகு துகள் துகளாக கொட்ட ஆரம்பித்ததிலிருந்து
பெரும் பெரும் வரிகளாக எனக்குள்
அவை விழுந்து நெளியத் தொடங்கின

அதில் நான் மெல்ல மெல்ல தூக்கிச் செல்லப்படுகிறேன்.

கீழே நிர்வாண மரங்களை
ஆழமான காதலுடன்
வானத்தின் தூதுவ ஆண்களும் பெண்களுமென
வெள்ளையாய் இறுகத் தழுவுகின்றனர்.

என் கைகள் நிரம்பப் பனி

என்னை ஆரத் தழுவியிருக்கிற மென்மையான கரங்கள்
உருவமழிந்து கரையத் தொடங்குகின்றன

கீழே மேகங்களும் தெரிகின்றன.

நான் மழையைக் கடந்து செல்கிறேன் போலும்.

என் மனம் முழுக்க நிரம்பி
உடலில் சிந்தி வழிகிறது பனி.

இப்போதெல்லாம் ஊரில் இருந்தது போல
விமானம் போய்த் துளைத்ததால் ஓட்டைவிழுந்து
மழையெல்லாம் பெய்வதில்லை

என்னுடைய வானம்
என்னை இறுகத்தழுவவும்
வெள்ளை இறகுகளாகி என்னை வருடி விடவுமாய்
அடிக்கடி இறங்கி வருகிறது

நிலம் முழுக்கப் பனி.

போர்னோகிராபி

2009-09-08T06:36:00.009+03:00

முதலில் நீயெனக்குச் சொல்லித்தந்தபடி
மூடப்பட்ட யோனிகள் பற்றின கிளர்வில்
என்னைத் திரவமாக்கியபடியிருந்தேன்.

பின் விரிந்த யோனிகள் பற்றின கதைகளைச் சொன்னாய்
அவற்றின் உதடுகள் பற்றியும் நுணுக்கங்கள் பற்றியும் கூட
எனக்குச் சொல்லித் தந்தாய்
ஒவ்வொரு பொழுதிலும்
அதை நான் பார்த்து விடாதிருக்கும் கவனமும்
உன் பயமுறுத்தலும் உரத்த பொலிஸ்காரத்தனமாய்
என்மீதே குவிந்திருந்தன

அப்போதெல்லாம் என் குறியைப் பற்றிய பெருமிதத்திலேயே
என்னை ஆழ்த்தியிருந்தாய்

நிறுத்தாத உன் கதை சொல்லுகையாலும்
அதன் வன்மத்தினாலும்
உன்னை வெறுக்கவும் உன்னுடைய கதைகளை
மீறவுமாகத் தலைப்பட்ட நாளின் பின்
யுகாந்திரத்து எல்லா யோனி வடிவங்களிலும் தேடியாயிற்று
என் திரையில் நீ வரைந்து விட்ட வடிவத்திலான யோனி ஒன்றை

உன்னுடைய கதைகளால் இப்படியாய் ஏமாற்றப்பட்ட பின்னும்
அவற்றின் உருவகத்தில் நான் திரவமாகுவதும்
யோனிகளைத் திரும்பத் திரும்பப் பார்ப்பதும் தொடர்ந்தபடியேயிருக்கிறது
ஏனென்று தெரியாமல்

முழுக்க ஈரலிப்புடன் என்னை வதைத்துக் கொண்டிருந்த ஒரு இரவின் குரல்தான்
எனக்குள் இதை உணர்த்தியது

இப்படியாகத்தான் நீயென்னை
குறியைக் கொண்டு செதுக்கப்பட்ட ஆணாகவும்
யோனிகளைப் பார்க்குகிற மனநோயாளியாகவும் கடைசியில் அலையச்செய்திருக்கிறதாக

உயிர்நிழல்
ஜனவரி - ஜுலை 2009

நிர்வாணங்களை விரும்புதல்

2009-06-23T16:05:00.013+03:00

காலத்தின் இடுக்குகளுக்குள்ளிருந்து
மெல்லத் தன்னை விடுவித்துக் கொள்ளும் எத்தனம் மட்டுமே
சாத்தியமாயிருக்கிறது கவிதைக்கு

அவர்களால் எழுதிவைக்கப்பட்ட எல்லாப் புத்தகங்களையும்
இருப்பாட்டிப் போதித்த எல்லாப் பாடத்திட்டங்களையும்
மீறிவிட்ட வாழ்வினோடு வெள்ளைக்காரத்தன சௌகரியங்களாக
எப்படி எழுதிவிட முடியும் கவிதைகளை

ஒற்றையாய் தனித்து நீள்வதும் படர்வதும் பின் அழிவதுமாக
வரலாறு என்னை அலைக்களிக்கிறது

சிவப்புச் சால்வைக்காரர்கள் செதுக்கத் தொடங்கியிருக்கிற பகவான் சிலைகள்
காவியை நீட்டித் தள்ளிய நீண்ட குஞ்சாமணிகளுடன் முளைத்தெழும்பலாம்
புதிதானதொரு வரலாற்றில்...

அல்லது மனித இரத்தம் இனித் தேசிய பானமாகும் என்று
உலக வல்லரசுகள் புதிதான மொழிகளிலெல்லாம் யுத்தங்களை அறிவிக்கலாம்

இல்லை அகதி முகாமின் பின் மணலில்
தாயின் வருகைக்காகக் காத்துக்கொண்டு
கொசு விரட்டிக்கொண்டிருந்த பீக்கும்பத்தை தானே மூடி
மிருகப் படம் போட்ட மஞ்சள் துணியினால் துடைத்துவிட்டு
குழந்தை தன் வழியில் நடக்கத் துவங்கலாம்
நோயுற்றிருக்கிற காலங்களுக்கு வெளியால்

நிறுத்திட முடியா பெருவீச்சான விசையுடன்
நடந்தேறிக் கொண்டிருக்கிற அவலங்களின் துயர் பற்றி
விறைப்படங்கிப் போன மொழியினால் இனியெதையும் வசைத்துவிட இயலாதுதான்,

சங்கிலிப் பேயென உலாவிக் கொண்டிருக்கிற இந்த நள்ளிரவிலிருந்து
அந்தக் காத்திருப்பைத் தொடங்கவிருக்கிறேன்

மொழியிருந்து அர்த்தங்கள் விடுபடுகின்றதும்
உலகில் எல்லோரும் உரியப்பட்ட நிர்வாணிகளாக நிற்கின்றதுமான
அந்த ஒற்றை நாளுக்காக

புதிய இலங்கை : முஸ்லிம் அரசியலுக்கான புதியதொரு வெளி (?)

2009-05-25T04:51:00.008+03:00

அந்தச் சம்பவங்களும் தொடர்ந்த அதன் முடிவுபற்றிய அறிவிப்பினதுமான விவரணத்தை எங்களின் குழந்தை இப்படிச் சொல்லுவாள்

'பிரபாகரன் உரத்த ஆளாம், குண்டுவெச்சி ஆக்கள கொல செய்யுறயாம், அதால மஹிந்த அங்கிள் ஆமியெல்லாம் அனுப்பி அவர சுட்டுட்டாங்களாம்,இனி எல்லாரும் சந்தோசமா வாழ்ந்தாங்களாம்"

நம்ப முடியாத ஒரு குழந்தைப் பிள்ளைக் கதைப் புனைவு போல தோற்றத்தில் நடந்து முடிந்து விட்ட வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரனனினதும் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளினதும் மீதான அரசின் வெற்றிஅறிவிப்பும் நாடு பூராகவும் இன்னமும் ஓயாத இதுவரை பெரும்பாலானவர்களுக்கு காரணமும் தெரியாத வெடில்களும், இனி சந்தோசமாக எல்லோரும் வாழ்வது மட்டும்தான் எஞ்சியிருக்கின்ற ஒரேயொரு நிகழ்வு என்பது போலவுமாக ஒரு வகையான தீர்மானிக்க முடியாத குழப்பமொன்றுக்குள் இலங்கையின் சிறுபான்மைச் சமுகங்கள் குறிப்பாக முஸ்லிம் சமுகங்கள் மாட்டியிருக்கின்றன என்றே கருதத் தோன்றுகிறது.

அதைவிடவும் இனி இலங்கையில் சிறுபான்மை என்பதே கிடையாது என்கின்ற ஒரு திடீர் அடையாள மறுப்பும் அதற்கான பிரதியீடாக அதிமேதகு அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதியின் புதிய இலங்கையென்ற சொற் பயன்பாடும் பல கேள்விகளைத் தொக்கிவிடுகின்றன என்பது மறுப்பதற்கில்லை.

இங்கே அதிகாரத்தைக் கேள்வி கேட்டல், அதனோடு உண்மையினை உரையாடுதல் என்கின்ற அடிப்படைத் தேவைக்கு முன்னால் இதுவரைகால யுத்தத்திலும் அதைத் தொடர்ந்த காலத்திலுமாக நமது நிலை பற்றிய ஒரு முழு விவரணத்தினை முன்வைப்பதற்கானதும், இலங்கையின் இனப்பிரச்சினை என்பதன் பின்னான நமது அரசியல் பாதை பற்றிய தெளிவான நிலைப்பாடுகளை அறிவிப்பதற்குமாக நாம் என்ன தயார்படுத்தலுடன் இருக்கின்றோம் என்பதிலிருந்தே இந்தப் பிரதியினையினை தொடர விரும்புகிறேன்.

வெள்ளைக்கார நாடுகளின் தீர்வுத்திட்டங்கள் இலங்கைச் சமுகங்களில் உரிமைப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வுகளாக முன்வைக்கப்பட்ட சந்தர்ப்பங்களிலெல்லாம் ஒரு தனியான இன அடையாளம் கொண்ட சமுகம் என்ற நிலையில் வைத்து நமது குரல்கள் செவியேற்கப்படவில்லை,அல்லது நாம் குரல்கொடுக்கவேண்டிய எல்லாச் சந்தர்ப்பங்ளிலுமே அம்மம்மண்டிகளாக இருந்திருக்கிறோம் ஆகிய இரண்டேயிரண்டு உண்மைகளாக இதுவரை கால அரசியல் தீர்வில் முஸ்லிம்களாகிய நமது நிலை என்பதனை மிக இலகுவாக வாசித்து முடித்துவிட முடியும்.

ஆனால் இந்த இரண்டு நிலைப்பாட்டையுமே எடுத்துவிட முடியாத ஒரு புதிய காலமாக அல்லது அரசியல் தருணமாக இந்த வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரனின் கொலை அறிவிப்பும், நாட்டுக்கு விடுதலை கிடைத்துவிட்ட மாதியான ஒரு தீர்மானிக்க முடியாத உள நிலைக்குள் சமுகங்கள் ஆட்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றதுமான இந்த அரசியல் தருணத்தின் பின் அமையவிருக்கிற இலங்கையின் அரசியல் வரலாற்றைச் சொல்லமுடியும்.

இன்னும் விளக்குவதாயின் தாங்கள் இதற்கு மேலும் அதே கையாலாகாத மௌனத்தினை நியாயப்படுத்த முஸ்லிம் பாராளுமன்ற பயில்வான்களுக்கு புதியதொரு பொய்யைச் சோடிக்க வேண்டிய தேவையும் வந்திருக்கிறது.

அது இருக்க இன்னும் ஆறு மாதங்களுக்குள் இலங்கையில் வடக்கினைத் துரித அபிவிருத்திசெய்வதாகவும் வடக்கு மக்கள் மீளவும் தமது நிலங்களில் குடியேற முடியும் எனவும் ஜனாதிபதி அறிவித்திருப்பதும் அதற்கான செயற்பாடுகள் அதே வேகத்துடன் ஆரம்பித்திருப்பதும் நமது செயற்பாட்டின் முக்கியத்துவத்தினை இன்னமும் தீவிரப்படுத்துகிறது.

எது எப்படியோ புதிய இலங்கை என்பதற்குள் வருகின்ற தீர்வு இலங்கைக்குள்ளிருந்துதான் வரும் என்ற ஜனாதியதியின் அறிவிப்பானது என்ஜீஓத் தனமான இதுவரைகால ஆளுங்கட்சிகளின் தீர்வு முயற்சிகளை விட ஒப்பீட்டளவில் நம்ப முடியுமான ஒரு அறிவித்தலாக எண்ண முடிகிறது.

அதே வேளை இத்தகைய ஒரு அரசியல் போக்கின் திருப்பத்தோடே நமது செயற்பாட்டுக்கான வெளியினை உறுதிமிக்க ஒன்றாக வடிவமைக்கவேண்டிய தேவையும் மக்களாகிய நமது ஒவ்வொருவரினதும் கடமையாக இருந்து கொண்டிருக்கிறது. ஏனென்றால் நாம் தவறிழைத்த
அரசியல் வரலாறு மிகத் தெளிவான ஊருப்படிகளாக முஸ்லிம் பாராளுமன்றப் பயில்வாகளின் தோற்றத்தில் கண்முன்னால் இருக்கிறது.

இப்படிச் சொல்லிவிடுவதானது பேச்சுவார்த்தைக்கு ஜப்பானுக்குப்போயிருந்து கொண்டு எத்தனை ஏக்கர் பற்pக்கப்பட்டிருக்கிறது, எத்தனை பேர் உயிர் இழந்திருக்கிறார்கள், எத்தனை போர் இடம்பெயர்ந்து அகதி முகாம்களில் வாழ்கிறார்கள் என்று டெலிபோனில் கேட்ட ரஊப் ஹகீமை
தொடர்ந்தும் ஏசிக் கொண்டிருப்பதாக அர்த்தமாகாது. அது நமது அரசியலின் இயக்கத்தினைப் புரிந்து கொள்ளாத செயற்பாடாகவும் அதுவே நம்மை ஒரு குறுகிய ஒழுங்குக்குள் கட்டமைத்துவிடுவதாகவும்
கூட மாறிவிடலாம்.

ஏனென்றால் மேற்கில் அதிகாரமும் அமைப்பியலும் எந்தளவு விரைவாக மதிப்பிழந்து போனதோ அதைவிடவும் துரிதமாக ஒரு வகை உணர்ச்சிகளால் வடிவமைக்கப்பட்ட இயக்க அரசியல், சீர்திருத்த குழுவாதம் போன்றனவும் மதிப்பிழந்து தலைவர் பிரதிநிதி போன்ற சொல்லாடல்களும் இலங்கை சிறுபான்மை அரசியலில் வலுவிழந்து விட்டன என்றுதான் நான் நினைக்கின்றேன்.

வெட்டினால் பச்சை இரத்தம் வருமளவு ஒரு சாதாரண கட்சி அரசியலானது மதமாக உருவேற்றப்பட்ட முஸ்லிம் உரிமைக்கான அரசியல் ஒரு மிகக் குறுகிய காலத்தோடே கலைந்து அர்த்தமிழந்து விட்டதனை இதற்கான எளியதொரு உதாரணமாகச் சொல்ல முடியும்.
ஏன் பிரபாகரனின் மரணத்தைக் கூட அதன் ஒரு அங்கமாகவே கொள்ள முடியும்.

முஸ்லிம் காங்கிரஸின் தலைவர் அஸ்ரப் இருந்த போது முஸ்லிம் காங்கிரஸ், நமது கட்சி, மரம் போன்ற சொற்களின் மீது ஏற்பட்ட புனிதமான உணர்வு என்பது ரஊப் ஹகீமின் காலத்தில் ஒரு வகை விமர்சனமாக மாறுகிறது, இதனை காலமாறுதலில் அதிகாரம் வலுவிழந்திருக்கிறது என்பதாகவே நான் வாசிக்கிறேன்.

அத்தகைய காலத்திலிருந்து முற்றிலும் மாறுபடுகின்ற இன்றைய இலங்கையின் அரசியல் ஒழுங்கினைப் புரிந்து நமது சிந்தனைகளில் உள்ளெடுத்துக் கொள்ளாத வரைக்கும், நமது உரிமைக்கான, மக்களின் வாழ்வுக்கான தீர்வு என்பது இதுவரைகால வரலாறுபோல ஜனாதிபதி மஹிந் ராஜபக்ச சொல்ல வருகின்ற புதிய இலங்கை என்பதிலும் அதில் வரப்போகிற இனங்களுக்கான அரசியல் தீர்வுத்திட்டதத்திலும் சந்திகளில் வெடில்கொழுத்துவதற்கும் ஆயுளை நீடித்து துஆக் கேட்பதற்கும் மட்டுமான சமுகமாக பழக்கப்பட்டு விடுவோம் என்பது மிகவும் தெளிவானது.

( ஸ்பீக்கரை பயன்படுத்தும் தடை இல்லாமல் போன போது குனூத்தில் ஸ்பெசல் துஆ ஓதிவிடுவார்களோ என்று நான் பயந்துமிருக்கிறேன்)

இதனை இப்படியே தொடருவது நமது அரசியல் பாதையினையும் முஸ்லிம் காங்கரஸையும் மீளாய்வு செய்வதாகவே நீண்டு போகும்.

அது இப்பிரதியின் நோக்கமல்ல..

வேலுப்பிள்ளை பிரபாகனின் ஆயுத இயக்கத்தினாலும் அதன் மூலமாக மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆயுத அத்துமீறல்கள் ஒரு இனவெறியினை புலமாகக் கொண்டிருந்ததும் அத்தகைய ஒன்றின் வளர்ச்சிக்கான தோற்றுவாயாகக் காணப்பட்டமையும் இன்றுவரை நம்முடைய நான்காவது தலைமுறையையும் அதன் வடுக்களை அனுபவிக்கச் செய்துவிட்டிருக்கிறது.

வடக்கிலிருந்து இடம்பெயர்ந்த பின்னர் கருவாகி இப்போது பாடசாலை போகும் நமது பிள்ளைகளின் பூர்வீகப்புலமும், ஒரு பெரும் பாரம்பரியமும் ஒரு முகாமுக்குள் சுருக்கப்பட்டே அடுத்த சந்ததிக்கும் கடத்தப்படுகிறது என்பது ஜீரணித்துக் கொள்ளக் கடினமான துயர்.

இப்படியாக அதிகாரத்தோடு மிக இலகுவாகவே இணங்கிவிடுகின்றதும், வசதிகளையும் இலாபங்களையும் காணும் போது தனது மானத்தையும் கணக்கலெடுக்காத நமது பயில்வான்களின் பொருள்மைய சிந்தனையுமாகச் சேர்ந்து ஒரு சமுகம் அனுபவிக்க முடியுமான எல்லாத் துயர்களையும் சீரழிவுகளையும் முஸ்லிம் சமுகமாகிய நாம் அனுபவித்து வந்திருக்கிறோம் என்பது மறுப்பதற்கில்லை.

எதிர்க்கட்சியோடு தேர்தல் முடிவுவரை இருப்பதற்கும் முஸ்லிம் பாராளுமன்றப் பயில்வான்கள் சொல்லும் நியாயம் சமுகநலனும் உரிமையும்தான், அடுத்தநாள் ஆளுங்கட்சியோடு சேர்ந்து மந்திரியாகி உரையாற்றும்போதும் சொல்வது அதே சமுக நலன் உரிமை என்பதுதான்.

இது அவர்களின் நூறு வீத பிழையென்று சொல்லிவிட முடியாது,

ஏனென்றால் நமது அரசியல் வரலாற்றின் பாதை நான் மேலே சொன்னது போல ஒருவகையான மதவியலாகவே மக்களாகிய நமது சிந்தனையில் ஏற்றப்பட்டிருக்கிறது.
நாம் கட்சிக்காக நோன்பு நோற்றவர்கள் என்பதும் இதன் ஒரு அங்கமே.

இதில் முக்கியமான விடயம் என்னவென்றால் இன்னமுமே இத்தகைய மாயைகளைத் தூண்டுகின்ற ஊக்கிகளாக இந்தப் பயில்வான்கள் தொழிற்படுவதும், அதை மிகக் கவனமாக தேர்தல்களின் போது பிரயோகித்து விடுவதும்தான்.
பழைய மனதையும் அதன் கிளர்வுகளையும் கோசங்களையும் மீளவும் நமக்குள் வரவழைத்து வாக்களித்து விட்டு நாம் சும்மா இருந்து விடுகிறோம்.

இதை நான் இப்படி எழுதி முடிப்பதனால் மட்டும் மாற்றிவிடவும் முடியாது.

இதற்கான மாற்றம் பற்றிய புதிய விதிகளும் அளவு கோல்களும் இனித்தான் விவாதிக்கப்பட வேண்டும் என்று நினைக்கின்றேன்.

இது இத்தகைய கருத்தியல்களுக்கான அமைதியான பொழுதும் கிடையாது.
அவற்றில் நிறையவற்றை நமக்குள்ளான அடிப்படைவாத, தீவிரவாத விவாதங்களிலும் சீர்திருத்த இயக்க, அமைப்பியல் அரசியலுக்குள்ளும் வீணாகத் தொலைத்திருக்கிறோம்.

தவிர இந்த முப்பது வருடங்களுக்கு மேலாக நாம் இழந்திருக்கின்ற, உயிர்கள் நிலம் பூர்வீகம் என அத்தனையையும் சொல்லிக்காட்டுவதாக மட்டும் இந்தக் காலத்தை நாம் கடத்திவிடுவதும் அவசியமற்றது, மாறாக நாம் இழந்திருப்பவற்றை மீளப் பெறுவதற்கான உத்திகளையும் அதற்கான
மக்கள் அரசியல் வழிமுறையினையும் நோக்கிய ஒரு வேகமான செயற்பாடே மக்களாகிய நம்மிடமிருந்து வெளிவரவேண்டிய ஆயுதம் என்று நம்புகின்றேன்.

இது வரைக்கும் நாம் இது பற்றிக் கதைக்காததும் அத்தகைய நிலைக்கென நம்மைத் தயார்படுத்திக் கொள்ளாததும் கூட நம்மையறியாமல் நமக்குள் அழுத்திக் கொண்டிருக்கின்ற முன்னே கற்பிக்கப்பட்ட அரசியல் மதம் ஒன்றின் மீதிருக்கும் குருட்டுநம்பிக்கையின் எச்சங்கள்தான் என்பதாகக் கூட சொல்லுவதில் தவறிருக்காது.

பிரபாகரனை கொன்று புலிகளை வெல்லுவதில் ஜனாதிபதிகாட்டிய வேகம் நமது அவதானத்திற்குட்பட வேண்டியது, அந்த வேகத்திற்கு ஈடுகொடுக்கின்ற தயார்படுத்தல்தான் நம்மிடம் அவசியம் தேவைப்படுகிறது.
அதிகாரத்துக்கு இணங்கிப்போதல் என்பதன்றி அதனோடு உரையாடுதல் என்பதைத்தான் நான் சொல்ல வருகிறேன்.

இங்கேதான் நமது அரசியல் மக்கள் மயப்படுத்தப்பபட்டதன் தன்மை பற்றியும் அதிகாரத்துக்கான அழுத்த சக்தியாக மக்களாகிய நமது குரல்களை மாற்றிக் கொள்வதன் சாத்தியம் குறித்தும் மீள ஒருதரம் சிந்திக்க முயல வேண்டியதன் அவசியம் இருக்கிறது

(இதற்கு முன்னரும் பல முற்போக்கு சிந்தனையாளர்கள் இத்தகைய உரையாடல்களைத் தொடக்கியதும், அவை வெறும் உள்ளுர் அரசியலுடன் அஸ்தமித்துப்போனதையும் இங்கு கவனத்தில் கொண்டு வருகிறேன் )

நாம் சிந்திக்க முன்னமேயே நல்லவைகளாக மதிப்பிட்டு வைத்திருக்கின்ற நமது எதிர்ப்பு முறைமைகள் மீதும், நாம் தீர்வுகளாக சொல்ல வருகின்ற சொற்பிரயோகங்கள் மீதும் கேள்வி கேட்க வேண்டியதும் அவற்றுக்கு வெளியில் வந்து உண்மையைச் சிந்திப்பதும் இதனோடு அவசியமான ஒன்றாகிறது.

எந்தவொரு சமுகப்பிரச்சினை அல்லது அரசியல் விமர்சனம் என எதற்கெடுத்தாலும் எல்லாரும் ஒற்றுமைப்படவேண்டும், தலைவர்கள் கட்சிபேதமின்றி சமுக நலனைப் பேச வேண்டும் , ஒரு மேடையில் ஒரு மேசையில் அமர்ந்து தீர்வு தர வேண்டும், சமுக நலனில் ஒன்றுபடவேண்டும் போன்ற இஸ்லாமிய இயக்கக் கருத்தியலின் தாக்கங்களைக் காணமுடியும்.
வெறும் உணர்ச்சிகளின் எழுத்தாக, கூட்டப் பிரகடனங்களாக இவை காற்றில் அழிந்தும் விடுகின்றன.

நமது அறிவுப் புலம் மிகவும் வளர்ந்ததும் பொருளாதாரத்துக்கான வழிமுறைகள் இன்னும் விரிந்தும் உரையாடல் என்பது இணையம் போன்ற வெளிகளுக்கூடாக விரிவுபட்டும் வருகின்ற இன்றை நாட்களுக்கும் இவை பொருந்திப்போகும் என்று நம்பிவிட முடியாது.

அதை விட இத்தகைய ஒரு கனவு பலித்து நமது அரசியலில் எந்தவொரு மாற்றம்தானும் நடந்ததாகவும் இல்லை.
அது மட்டுமன்றி நான் மேலே சொன்னது போல தலைவர் சேர் அல்லது மினிஸ்டர் என்பவரை முழுக்க எதிர்க்கின்ற நிலைப்பாடு கூட அவரை அதே புனிதமான நிலையில் வைத்து ஏற்றுக் கொள்வதன் விளைவே என்பதாகத்தான் பார்க்க முடிகிறது.
இது கூட நான் மேலே சொன்ன மதமாக ஊறியிருக்கின்ற அரசியலின் எச்சங்கள்தான்.
அதனால்தான் மக்களாகிய நமக்கு இதனை விதைத்து நம்மை தம்வசப்படுத்த இதனையே உத்தியாகக் கொள்ளும் அரசியல்வாதிகளை முஸ்லிம் பாராளுமன்றப் பயில்வான்கள் என்று தனிச் சொல்லினால் குறிப்பிடுகிறேன்.

என்னைப் பொறுத்தவரை திரும்பவும் இந்தப் மு. பா . பயில்வான்களை மிகவும் அறிவு பூர்வமாக விமர்சிப்பதோ, அவர்களுக்கு பொம்மைகளை எரிப்பதோ, அல்லது அவர்களோடு சேர்ந்து உணர்ச்சிவசப்படுவதோ இந்தத் தருணத்திற்கான ஒரு முன்னோக்கிய பாய்ச்சலாக இருக்கப் போவதில்லை.

முஸ்லிம் மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதன் எல்லா அர்த்தங்களையும் அவர்கள் அழித்து விட்ட நிலையில் எதிப்பதான அல்லது
ஆதரிப்பதான எந்தவொரு மக்கள் தொடர்பாலும் நமக்கான தேவைகள் அவர்களுக்கூடாக நிறைவேறப் போவதில்லை.

அதற்கு மாற்றமான அழுத்த சக்திகளாக மக்களாகிய நாமும் நமது அமைப்பு சிறுவன இயக்கங்களும் வடிவமாற்றம் பெறவேண்டிய தேவையிருக்கிறது.

அதிலும் குறிப்பாக வடக்கு முஸ்லிம்களின் விடயத்தில் மிகத் தீர்க்கமான கரிசனையும் மிகவும் திட்டமிட்ட அழுத்தங்களும் ஜனாதிபதிக்கும் அபிவிருத்திக் குழுக்களுக்கும் கொடுக்கப்படவேண்டியிருக்கிறது.

நமது நிலங்கள் பற்றிய மிகச் சரியான தகவல்கள் ஆவணங்கள் நமது நிறுவனங்களிடம் பல ஆய்வுகளாக ஓரளவு இருக்கின்றன.
நமது சொத்துக்கள் பற்றிய தரவுகளும் நம்மிடம் இருக்கின்றன.
எல்லாவற்றையும் விட துயரமும் அழுகையும் தழும்புகளும் நிரம்பவேயிருக்கின்றன.

இங்கே எஞ்சியிருப்பதாக நான் எண்ணுவதெல்லாம் நம்மையறியாமல் நம்முள்ளே இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்ற ஒரு வகையான தளை மட்டும்தான்.
அவைதான் நம்மை செயற்பட முடியாததாக இந்தப் பயில்வான்களை நம்பச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றன.
அதனை உடைத்து நமது பிரச்சினைகளை அதிகாரத்தோடு தெளிவாக உரையாடவும், முன்வைக்கவுமான ஆவணரீதியான, புள்ளிவிபர தயார்படுத்தல்களே மிகவும் அவசியமானவை.
இவற்றை மிகக் கவனமாக குறித்த தரப்புக்களுக்கு கொண்டு சேர்ப்பதற்கேனும் இயக்கங்கள் நிறுவனங்களென வளர்ந்திருக்கின்ற நாம் நமது பலத்தினைத் திரட்டிக் கொள்ளவும் அவற்றை அதிகாரத்தின் மீதான அழுத்தங்களாக பிரயோகிக்கவும் வேண்டியிருக்கிறது.

நமது பூர்வீக நிலங்களுக்குள் மீளக் குடியேறுவதற்கும்,
நமது பழைய வாழ்வை அடைந்து கொள்வதற்குமாக நாம் செயற்படுகின்ற வெளியாக இந்தத் தருணத்தை ஆக்கிக் கொள்வது பற்றிச் சிந்திப்போம்.

புதிய அறிவுகளும் புதிய உரையாடல் வெளிகளும் பரந்து கொண்டிருக்கின்ற நம்முடைய இயங்கியலைப் புரிந்துகொள்வதனூடாகவும் நம்முள்ளான புனிதமான கட்டுக்களைத் தகர்த்து வெளியே வருவதனூடாகவும் இதனை மிக இலகுவாக நாம் வடிவமைத்துக் கொள்ளமுடியும் என்றுதான் இன்னமும் பிரார்த்தனைகளுடன் நம்பிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

உனது கொள்கை அல்லது செத்த பல்லியின் கருவாடு

2008-09-17T16:42:00.010+03:00

என்னை வியாக்கியானப்படுத்திட வருகிற
உன்னுடைய பல்லி
தரையில் செத்து மிதக்கிறது

அறுந்து போன வால்
உயிரிருந்தும் ஒட்டிவிடுவதில்லை
வாலிலிருந்து புதிதாய் பல்லியும் முளைப்பதில்லை

நீயோ என்னை வியாக்கியானப்படுத்தவே
மீண்டும் மீண்டும் வருகிறாய்
செத்துப்போய்விட்ட உனது பல்லியின் வாலென

காய்ந்து போவதன் கட்டியம்
அதன் முன்பு உயிரிருந்த வெளியெங்கும்
நிரம்பிக்கிடக்கிறது பார்

உன் தொண்டர்கள் தூக்கத்தோடு புணருகிறார்கள்

விரிந்த அதன் கைகளும்
விரல் படர்ந்த கால்களும்
எல்லாமுமே காய்ந்து கருவாடாகிப் போகுமினி

அந்தரத்திலேயே கேட்கிற
உன் கருவாடுவணங்கும் பிரசாரத்தை விட்டும்
கீழே இறங்கி வா

உன் பல்லியின் வியாக்கியானத்தைத் தாண்டிய
நிறைய மனிதர்கள் இங்கே
உயிர் கொண்டலைகிறார்கள் உலகத்தில்

நன்றி:
கூராயுதம், தினகரன்

2008-09-11T21:20:00.014+03:00

கட்டையான மீசையுடையவனும்
அயன்குலையாத ஜுப்பாவை அணிபவனுமாகியவனின்
ஆண்குறித்தனமாய்
உன்னை வழி முழுக்க
நிறுத்தி வைத்திருக்கிறது என் தேசம்.

நிலவிடம் பலவீனப்பட்டு விழுந்து
வீதி நெடுகக் கரைந்து கிடக்கிற இருளும்,
உன் தடுத்து நிறுத்தலில்
மோதிக் கலைந்து
மனம் முழுக்க சிதறிக்கிடக்கும்
நித்திரைத் துண்டுகளுமாக பயணிக்கிறேன்.

கடைசியாகவும் ஒன்பதாவதாகவும் சந்தித்த
நீயும் கூட
ஈரம் காய முன் அவசரமாகச் சுற்றி
சொப்பிங் பேக்குக்குள் வைத்த
என் ஜட்டிவரை பிரித்துப்பார்த்த பின்
என் தேசப்பற்றில் நம்பிக்கை கொண்டவனாய்
என்னை விட்டாய்

தூங்க முடியாமலேயே பிரிய நேர்ந்த
அந்தக் கடைசியிரவின் அலறல்
விடிகாலை கொழும்பில் வைத்து
இப்படிச் சபித்தபடி மறைந்து போனது

அமைதி பற்றியும், ஆழ்சயனம் பற்றியும்
உன் காதுகளுக்குள்
விடிய விடிய ஓதுபவனுகளை
செருப்பாலடிக்கக் கடவது

நன்றி:
கூராயுதம், தினகரன்

உன் ஓரத்தில் நான்

2008-07-05T09:14:00.009+03:00

உன்னைப் பார்த்துக்கொண்டும்

உனக்குக் கால் நீட்டிக் கொண்டும் மெல்ல இருக்கிறேன்

கால் மயிர்களுக்குள்

படலைபோல அப்பியிருக்கிறது மண்

இன்னொருமுறை

காலத்தின் எந்தப் பதிவிலுமே கேட்க முடியாததாக

நீ உன்னை இசைத்துக் கொண்டிருக்கிறாய்

புதிது புதிதான மொழிகளிலும் சந்தங்களிலும்

ஒரு கோணத்தில்

உலகத்தின் ஈரமான கீழுதடு போலவும் தெரிகிறாய் நீ

உன்னில் கால்கழுவி நடந்து வரும்போது

மண் அப்புவதை உணர்ந்து

நெஞ்சுக்குள் தானாய் இடிக்கத் தொடங்குகிறது

பல மாதங்களின் பின்னென்றாகிப் போன

உனதும் எனதும் உறவும் பிரிவும்

இப்டித்தானே நிகழ்கிறது இப்போது

உன்னைப் பிரிந்து எழுந்து செல்லப் போவதன் குறியீடுதானது

இனியென்ன செய்ய முடியும் காலத்தை

என்ற கைசேதத்தில்

நீ அலையாகி அடிப்பதாகவும்

தெரிந்தும் சடங்குக்காய் போகாதே என்பது போல

உப்புத் துளிகளை என் மீது தெறிப்பதாகவும் ஆறுதலுடன்

அடக்கிய பின் திரும்பப்பார்க்கக் கூடாத

மையத்துக்கான விதியையே

மனதுக்குள் உச்சரித்துக் கொண்டு

உன்னை விட்டும் எழும்பி நடந்து வருகிறேன்

நீயும் நானுமாகிய பொழுதின் அமைதிகளை

உனக்கருகில் அடக்கம் செய்த கனத்துடன்

உலகத்துக்குள் திரும்பவும்