Skip to main content

வெள்ளை இரவு





மயிலிறகொன்றிலிருந்து பிரிந்த
இந்த வெள்ளை இரவின் ஒளி
இருளிலிருந்து நம்மை
வெவ்வேறு சொற்களாகப் பிரித்தெடுக்கிறது

நீ/நான்/ஞானம்/குற்றம்/பசி
என 
நாம் பெயர் தரித்துக் கொண்ட இரவில்

நீ என்பது எப்போதும் போல 
பிடிக்க முடியாத காற்றும்

நான் எனப்படுவது
கனவுகளின் இருள் சூழ்ந்த தெருக்களில்
முப்பதாண்டுகளாக அலைந்து திரியும் 
கூடு திரும்பாப் பறவையும்

ஞானமென்பது 
குற்றம் வழிந்தோடும்
மற்றக் கண்ணும்

குற்றத்தின் காயமே புதிய ஞானமும் 

பசியெனப்படுவதோ தன் தெருப்பாடகனின்
இசைக் குறிப்பும்

என்பதாக

பழஞ் சொற்களின் பரவசத்தில் 
தன்னைத் தானே ஆலிங்கணம் செய்தபடி
ஆர்ப்பரிக்கிறது கவிதை



Comments

Popular posts from this blog

நீயெனப்படும் நள்ளிரவின் கடல் நீல நிறம்

நினைவின்மடிப்புகளுக்குள் வெள்ளைமுத்தங்களெனஎறும்பூரும் இந்தநள்ளிரவின்பெயரென்ன?
உஷ்ணமானஆயிரம்மென்சொற்களாகி கவிதைக்குள்உறைந்துபோன விரகத்தின்சுவைஎன்ன?
வேரெனப்படர்ந்திருக்கும்இந்தப்பேரழகிஇரவின் சுருள்முடிக்கற்றைகளில்கிறங்கி சொற்களைத்தவறவிடும்ஏதிலிக்கு கவிதையன்றிபோக்கிடமேது?
கேள்விகள்செய்தேதீர்ந்துபோன சொற்களிருந்தஇடைவெளிக்குள்ளிருந்து படபடக்கும்நின்காதல் வெறுங்கவிதையின்மீது
கடல்நீலநிறமெனப் படிந்துவிடுகிறது. 
கவிதையேஎன்திரை, கிரீடமும்அதுவே என

யசோதராவெனப்படும் இரண்டு காதல் கவிதைகள்

கவிதை - 01
தொக்கிநிற்கவெனஇடப்படும் மூன்றுபுள்ளிகளுக்குள்ளிருந்து முடிவுறாதகவிதையின் அர்த்தங்கள்சிதறுகின்றன
தன்பற்றியெழுதப்படாதகவிதையெனக்  கோபங்கொண்டுபிடுங்கிய தலைமயிரொன்றால் என்னைக்கட்டிவைக்கிறாள்யசோதரா
என்மார்பின்பூனைரோமங்கள் மொத்தமும் பாம்புபோலஅதனோடுஒட்டிப்பிணைந்து கொள்கின்றன
பிறகுவழக்கம்போல அவளைஅதேபெயரறியாதநாணமெனவும் நான்என்பதைபின்னாலிருந்து அணைக்கும் ராட்சதக்காற்றெனவும் இரவுபெயரிட்டுக்கொள்கிறது
மூன்றுவெவ்வேறுநிறைவுற்றபுள்ளிகள் அர்த்தங்களைமுடிவிலியெனஅறிவிக்கும் அபத்தமே கவிதையெனச்சொல்லி விடுவதினின்றும் தலைமயிரின்சுகம்இனிது