Skip to main content

நீயெனப்படும் நள்ளிரவின் கடல் நீல நிறம்




நினைவின் மடிப்புகளுக்குள் 
வெள்ளை முத்தங்களென எறும்பூரும்
இந்த நள்ளிரவின் பெயரென்ன?

உஷ்ணமான ஆயிரம் மென் சொற்களாகி
கவிதைக்குள் உறைந்து போன
விரகத்தின் சுவை என்ன?

வேரெனப் படர்ந்திருக்கும் இந்தப் பேரழகி இரவின் 
சுருள்முடிக் கற்றைகளில் கிறங்கி 
சொற்களைத் தவறவிடும் ஏதிலிக்கு
கவிதையன்றி போக்கிடமேது?

கேள்விகள் செய்தே தீர்ந்து போன 
சொற்களிருந்த இடைவெளிக்குள்ளிருந்து 
படபடக்கும் நின் காதல்
வெறுங் கவிதையின் மீது 
கடல் நீல நிறமெனப் 
படிந்து விடுகிறது

கவிதையே என் திரை, கிரீடமும் அதுவே 
என
வழக்கம் போல தன் பிரத்தியேக வாத்தியம் கொண்டு
இன்னொரு நள்ளிரவின் மீது 
பாடலை இசைக்கத் தொடங்குகிறது நான்



Comments

Popular posts from this blog

வெள்ளை இரவு

மயிலிறகொன்றிலிருந்துபிரிந்த இந்தவெள்ளைஇரவின்ஒளி இருளிலிருந்துநம்மை வெவ்வேறுசொற்களாகப்பிரித்தெடுக்கிறது
நீ/நான்/ஞானம்/குற்றம்/பசி என நாம்பெயர்தரித்துக்கொண்டஇரவில்
நீஎன்பதுஎப்போதும்போல பிடிக்கமுடியாதகாற்றும்
நான்எனப்படுவது கனவுகளின்இருள்சூழ்ந்ததெருக்களில் முப்பதாண்டுகளாகஅலைந்துதிரியும் கூடுதிரும்பாப்பறவையும்
ஞானமென்பது குற்றம்வழிந்தோடும் மற்றக்கண்ணும்
குற்றத்தின்காயமேபுதியஞானமும்
பசியெனப்படுவதோதன்தெருப்பாடகனின் இசைக்

யசோதராவெனப்படும் இரண்டு காதல் கவிதைகள்

கவிதை - 01
தொக்கிநிற்கவெனஇடப்படும் மூன்றுபுள்ளிகளுக்குள்ளிருந்து முடிவுறாதகவிதையின் அர்த்தங்கள்சிதறுகின்றன
தன்பற்றியெழுதப்படாதகவிதையெனக்  கோபங்கொண்டுபிடுங்கிய தலைமயிரொன்றால் என்னைக்கட்டிவைக்கிறாள்யசோதரா
என்மார்பின்பூனைரோமங்கள் மொத்தமும் பாம்புபோலஅதனோடுஒட்டிப்பிணைந்து கொள்கின்றன
பிறகுவழக்கம்போல அவளைஅதேபெயரறியாதநாணமெனவும் நான்என்பதைபின்னாலிருந்து அணைக்கும் ராட்சதக்காற்றெனவும் இரவுபெயரிட்டுக்கொள்கிறது
மூன்றுவெவ்வேறுநிறைவுற்றபுள்ளிகள் அர்த்தங்களைமுடிவிலியெனஅறிவிக்கும் அபத்தமே கவிதையெனச்சொல்லி விடுவதினின்றும் தலைமயிரின்சுகம்இனிது