Skip to main content

கடல்

©Fatheek Aboobucker

வலது தோளில் வந்தமர்ந்தபடி 
ஒவ்வொரு முகமாகக் கொத்தி 
மணல் மீது ஒன்றின் மேல் ஒன்றாக 
அடுக்கத் துவங்குகிறது 
மிச்சமிருந்த பின்பகல் 
அல்லது 
திசைமாறிப் பறந்து வந்த கடல் காகம்

சுவடுகளை விட்டுப் போதல் பற்றி 
கடல் ஏன் ஒரு துயர் கவிதைதானும் எழுதுவதில்லை?

நினைவுகளின் பாரத்தில் 
அவிழ்ந்து விழும் கோடி நான்களையும்
கடல் என்னதான் செய்யும்?

முத்தத்தின் துவர்ப்பெனப் பிசுபிசுக்கும் 
உப்புச் சொல்லொன்று கொண்டு 
ஒரு துண்டுக் கடவுள் படைக்குமா?

அதற்கு 

காதலின் தொடுவான நிறங்கரைத்து  
ஆடை தீட்டுமா?

அதனிடம்

கேட்கப்பட்டேயிராத வரமாகிய 
எழுதவே எழுதப்படா இரண்டாம் கவிதையான அதை
சுருட்டி மடித்து மென்று தின்னத் தர வேண்டி 
மன்றாடுமா?

எதுவுமில்லா உன்மத்தம் கடல்

கடலெனப்படுவது 
காதலியின் ஆழ்மௌனம்

நான் தோற்பது தெரிந்தும் விளையாடும் 
விடலைத் தோழி

அதில் 

நீட்டியிருக்கும் கால்மயிர்களுக்குள் 
திவலை திவலையென அப்பியிருக்கும் 
ஒவ்வொரு உப்பு மண்ணும்
நான் எனப்படுவன

இனி

அந்திக் கடலோரம் 
ஒளி நிறத்து நண்டொன்று 
காற்று வாங்க ஊர்ந்து வரும் பொழுதுகளில்
நானெனப்படுவது 
கோடிச் சிறு மணலுமான படர்க்கை

Comments

Popular posts from this blog

நீயெனப்படும் நள்ளிரவின் கடல் நீல நிறம்

நினைவின்மடிப்புகளுக்குள் வெள்ளைமுத்தங்களெனஎறும்பூரும் இந்தநள்ளிரவின்பெயரென்ன?
உஷ்ணமானஆயிரம்மென்சொற்களாகி கவிதைக்குள்உறைந்துபோன விரகத்தின்சுவைஎன்ன?
வேரெனப்படர்ந்திருக்கும்இந்தப்பேரழகிஇரவின் சுருள்முடிக்கற்றைகளில்கிறங்கி சொற்களைத்தவறவிடும்ஏதிலிக்கு கவிதையன்றிபோக்கிடமேது?
கேள்விகள்செய்தேதீர்ந்துபோன சொற்களிருந்தஇடைவெளிக்குள்ளிருந்து படபடக்கும்நின்காதல் வெறுங்கவிதையின்மீது
கடல்நீலநிறமெனப் படிந்துவிடுகிறது. 
கவிதையேஎன்திரை, கிரீடமும்அதுவே என

வெள்ளை இரவு

மயிலிறகொன்றிலிருந்துபிரிந்த இந்தவெள்ளைஇரவின்ஒளி இருளிலிருந்துநம்மை வெவ்வேறுசொற்களாகப்பிரித்தெடுக்கிறது
நீ/நான்/ஞானம்/குற்றம்/பசி என நாம்பெயர்தரித்துக்கொண்டஇரவில்
நீஎன்பதுஎப்போதும்போல பிடிக்கமுடியாதகாற்றும்
நான்எனப்படுவது கனவுகளின்இருள்சூழ்ந்ததெருக்களில் முப்பதாண்டுகளாகஅலைந்துதிரியும் கூடுதிரும்பாப்பறவையும்
ஞானமென்பது குற்றம்வழிந்தோடும் மற்றக்கண்ணும்
குற்றத்தின்காயமேபுதியஞானமும்
பசியெனப்படுவதோதன்தெருப்பாடகனின் இசைக்

யசோதராவெனப்படும் இரண்டு காதல் கவிதைகள்

கவிதை - 01
தொக்கிநிற்கவெனஇடப்படும் மூன்றுபுள்ளிகளுக்குள்ளிருந்து முடிவுறாதகவிதையின் அர்த்தங்கள்சிதறுகின்றன
தன்பற்றியெழுதப்படாதகவிதையெனக்  கோபங்கொண்டுபிடுங்கிய தலைமயிரொன்றால் என்னைக்கட்டிவைக்கிறாள்யசோதரா
என்மார்பின்பூனைரோமங்கள் மொத்தமும் பாம்புபோலஅதனோடுஒட்டிப்பிணைந்து கொள்கின்றன
பிறகுவழக்கம்போல அவளைஅதேபெயரறியாதநாணமெனவும் நான்என்பதைபின்னாலிருந்து அணைக்கும் ராட்சதக்காற்றெனவும் இரவுபெயரிட்டுக்கொள்கிறது
மூன்றுவெவ்வேறுநிறைவுற்றபுள்ளிகள் அர்த்தங்களைமுடிவிலியெனஅறிவிக்கும் அபத்தமே கவிதையெனச்சொல்லி விடுவதினின்றும் தலைமயிரின்சுகம்இனிது