Skip to main content

அர்த்தமாகிய பெருங்கனவுக்குள்.. என்று பெயரிடலாமா என்று யோசிக்கிறேன்

என்னிலிருந்து விழும் சொற்கள் உதிர்ந்தேதான் விழுகின்றன என்பதாகவே அதிகம் ஏமாற்றப்படுகிறேன்.

நானென்பதோ
அதிலிருந்து நிர்வாணம் கிடைக்கப்போகிறதென்ற  பெருங்கனவில்
அல்லது
அர்த்தமென்பது வெளிப்படப் போவதான பேராவலில் ஏமாந்தபடியே
திரும்பத் திரும்ப சொற்களை
அணிந்து கொண்டும் உடுத்திக் கொண்டும் இருக்கிறது.

அதே கனவில் ஆசிரியரென எழுதப்பட்ட சொற்களை உடுத்தியவர்கள் வந்தனர்

1/இறுக மூடியிருக்கும் சொற்களிலிருந்து அர்த்தம் புடைத்திருப்பதாக
நம்பவைக்கத் தொடங்கினர்

2/அர்த்தம் என்பதோ விரைத்தாலும் புடைத்து வெளித்தள்ளாத மானமுள்ள அங்கமெனக் கற்பித்தனர்

3/ இறுகிய சொற்கள் கரையும் நதி போன்றவை என
பொய்யையே காலம் என்று நம்பப் பணித்தனர்

4/ அர்த்தங்கள் மீது துணுக்குறுவதே 'முழுமையாக விடுதலை பெறுதல்' எனப் பெயரிட்டனர்

அர்த்தத்துக்கான கொடும் பசியில்
நானோ அறியாது சொற்களைத் தின்னத் தொடங்கினேன்.

வயிறு நிரம்பிப் புடைத்த போது
இன்னமும் தீண்டப்படாத அர்த்தம் என் முன்னால் காலம் என நின்றது.

கோபத்தில் கழுத்தில் மிதிபட்ட ஆசிரியனின் வெளித்தள்ளிய நாக்கோடு சேர்த்து
பதினைந்து சொற்கள் தரையில் கிடந்தன (என்னையும் சேர்த்து)

(பி.கு: சிலவேளை இதை எழுதாமல் நான் எப்போதோ தூங்கியிருக்கலாம்
என வேறு ஏழு சொற்களும் ஒரு மாத்திரையும் கிடந்ததாக ஞாபகம்)




Comments

Popular posts from this blog

நீயெனப்படும் நள்ளிரவின் கடல் நீல நிறம்

நினைவின்மடிப்புகளுக்குள் வெள்ளைமுத்தங்களெனஎறும்பூரும் இந்தநள்ளிரவின்பெயரென்ன?
உஷ்ணமானஆயிரம்மென்சொற்களாகி கவிதைக்குள்உறைந்துபோன விரகத்தின்சுவைஎன்ன?
வேரெனப்படர்ந்திருக்கும்இந்தப்பேரழகிஇரவின் சுருள்முடிக்கற்றைகளில்கிறங்கி சொற்களைத்தவறவிடும்ஏதிலிக்கு கவிதையன்றிபோக்கிடமேது?
கேள்விகள்செய்தேதீர்ந்துபோன சொற்களிருந்தஇடைவெளிக்குள்ளிருந்து படபடக்கும்நின்காதல் வெறுங்கவிதையின்மீது
கடல்நீலநிறமெனப் படிந்துவிடுகிறது. 
கவிதையேஎன்திரை, கிரீடமும்அதுவே என

வெள்ளை இரவு

மயிலிறகொன்றிலிருந்துபிரிந்த இந்தவெள்ளைஇரவின்ஒளி இருளிலிருந்துநம்மை வெவ்வேறுசொற்களாகப்பிரித்தெடுக்கிறது
நீ/நான்/ஞானம்/குற்றம்/பசி என நாம்பெயர்தரித்துக்கொண்டஇரவில்
நீஎன்பதுஎப்போதும்போல பிடிக்கமுடியாதகாற்றும்
நான்எனப்படுவது கனவுகளின்இருள்சூழ்ந்ததெருக்களில் முப்பதாண்டுகளாகஅலைந்துதிரியும் கூடுதிரும்பாப்பறவையும்
ஞானமென்பது குற்றம்வழிந்தோடும் மற்றக்கண்ணும்
குற்றத்தின்காயமேபுதியஞானமும்
பசியெனப்படுவதோதன்தெருப்பாடகனின் இசைக்

யசோதராவெனப்படும் இரண்டு காதல் கவிதைகள்

கவிதை - 01
தொக்கிநிற்கவெனஇடப்படும் மூன்றுபுள்ளிகளுக்குள்ளிருந்து முடிவுறாதகவிதையின் அர்த்தங்கள்சிதறுகின்றன
தன்பற்றியெழுதப்படாதகவிதையெனக்  கோபங்கொண்டுபிடுங்கிய தலைமயிரொன்றால் என்னைக்கட்டிவைக்கிறாள்யசோதரா
என்மார்பின்பூனைரோமங்கள் மொத்தமும் பாம்புபோலஅதனோடுஒட்டிப்பிணைந்து கொள்கின்றன
பிறகுவழக்கம்போல அவளைஅதேபெயரறியாதநாணமெனவும் நான்என்பதைபின்னாலிருந்து அணைக்கும் ராட்சதக்காற்றெனவும் இரவுபெயரிட்டுக்கொள்கிறது
மூன்றுவெவ்வேறுநிறைவுற்றபுள்ளிகள் அர்த்தங்களைமுடிவிலியெனஅறிவிக்கும் அபத்தமே கவிதையெனச்சொல்லி விடுவதினின்றும் தலைமயிரின்சுகம்இனிது