மிகவும் மெல்லிதாக இசைக்கப்படுகிற
கிட்டாரின் இசைக்குள்ளிருந்து நீ வெளிப்படுகிறாய்.
ஒவ்வொரு நரம்பிலிருந்தும்
ஈரமான முத்தத்தின் வாசனை
துளித்துளியாக வழிந்துகொண்டிருக்கிறது.


புன்னகை நிரம்பிய வெண்உருவமாய் உன் தேவதைகள்
சுற்றியிருந்து
திரும்பத் திரும்ப கிட்டார் இசைக்கிறார்கள்.

அருவிபோல வழிந்தோடுகிற இசையென
நீ என் புன்னகைகளைக் கிளறியிழுத்துக்கொண்டு
மலையுச்சியிலிருந்து
திரும்பத் திரும்ப விழுந்த படியிருக்கிறாய்.


இறுகப்பற்றியிருக்கும்
பனி உறைவுகளுக்குள் சிக்கிக் கிடக்கிற
உலகத்தின் வக்கிரம் எல்லாம் கரைந்துவிடும் படி
அதிகாலை வெளிச்சம்
உன்னிலிருந்து மெல்லப் படரத் தொடங்குகிறது.

மெல்லிய இசையென
ஊடுருவிப்பாய்ந்து என் அருவியோடு கலக்கிறது காதல்.